
قرنیه یک لایه شفاف و نازک بیرونی عدسی چشم است که حالتی گنبدی شکل شبیه به یک توپ دارد.
قوز قرنیه یا کراتوکونوس زمانی ایجاد میشود که ساختار قرنیه بهاندازه کافی قوی نباشد که بتواند حالت گنبدی چشم را حفظ کند. این امر موجب ورم قرنیه بهسمت خارج و ایجاد شکلی مخروطی میشود که به آن قوز قرنیه میگویند.
رشتههای ریز پروتئین در چشم، که کلاژن نامیده میشوند، به حفظ قرنیه در جای ثابت کمک میکنند. زمانی که این رشتهها ضعیف شوند، نمیتوانند شکل چشم را بهدرستی حفظ کنند. این امر موجب ایجاد شکل مخروطی چشم میشود.
با تغییر شکل قرنیه از حالت گنبدی به مخروطی، سطح صاف آن موجدار میشود. این امر «آستیگماتیسم نامنظم» نامیده میشود.
از جایی که قسمت جلویی قرنیه ورم میکند، چشم بهمرور نزدیکبین میشود. در نتیجه، فرد اشیا را فقط زمانی که بهاندازه کافی نزدیک باشند بهوضوح میبیند و چیزهای دور برایش غیرشفاف دیده میشوند.
چشمپزشک برای تشخیص قوز قرنیه اقداماتی را در طول معاینه انجام خواهد داد. در این راه، توضیح نشانههایتان به او در تشخیص وضعیتتان کمک میکند. این نشانهها عبارتاند از:
تغییرات قرنیه میتواند مشاهده دقیق اشیا را بدون عینک یا لنزهای تماسی برای چشم غیرممکن کند. در حادترین موارد، ممکن است فرد برای بینایی کامل به عمل پیوند قرنیه نیاز پیدا کند.
بله. رژیم غذایی سالم و محتوی آنتیاکسیدانها تأثیرات بیماری را کمی کاهش میدهد. البته این تأثیر چندان چشمگیر و تعیینکننده نیست.
معمولا قوز قرنیه یکی از چشمها را بیشتر درگیر میکند. اگر تأثیر بیماری روی یکی از چشمها کم باشد، مشکلی ایجاد نمیشود. منتها در صورت درگیری شدید هر دو چشم، رانندگی، مخصوصا در شبها، ممکن است دشوار باشد و به نظر پزشک نیاز داشته باشد.
بله. مثلا مالیدن محکم و مداوم چشم، یا احتمال بروز قوز قرنیه را افزایش میدهد یا موجب بدترشدن آن شود.
قوز قرنیه از اختلالات چشم است که عوامل مختلفی در بروز آن نقش دارند. بهتر است پس از ۱۰سالگی هر سال فرزندتان را برای بررسی وضعیت چشم نزد چشم پزشک خوب در تهران و یا در شهر خود حتما ببرید؛ مخصوصا اگر خودتان یا همسرتان مبتلا به این بیماری هستید.