کاشت ایمپلنت بهترین گزینه برای دندانهای از دست رفته است که موفقیت در کاشت آن بستگی به ساختار کاشت و استخوان فک دارد. جهت عدم تجربه بیمار نسبت به افزایش دوره بی دندانی، کاشت ایمپلنت فوری روشی جدید و کارامد است. مکانیسم اسید تجمع شبیه به تغییر شکل و بهبود استخوان است. موفقیت کاشت به عوامل مختلفی بستگی دارد، از جمله بیماری ها و شرایط سیستمیک که به نظر می رسد سلامت دهان را تحت تأثیر قرار می دهد. داروهایی که بیمار مرتباً مصرف می کند، می تواند در روند بهبودی اختلال ایجاد کند و روی رشد عضلانی تأثیر بگذارد و در نتیجه از بین رفتن و نارسایی زودرس کاشت دندان ایجاد شود.
داروهای ضد افسردگی
مطالعات اخیر نشان داده است که یک نوع خاص از داروهای ضدافسردگی تأثیر قابل توجهی در نارسایی ایمپلنت دارد. افرادی که از SSRI استفاده می کنند (یا مهارکننده های انتخاب مجدد سروتونین انتخابی) بیشتر از سایرین احتمال شکست در کاشت دندان را تجربه می کنند. تصور می شود SSRI با کاهش توده استخوانی همراه است. این داروهای ضد افسردگی شاملProzac ، Zoloft ، Cipramil Cipramil و Lovox هستند.
Bisphosphonates بیس فسفونات
بیس فسفونات ها دسته ای از داروهایی هستند که برای درمان پوکی استخوان تجویز می شوند. مکانیسم عملکرد این داروها مسدود کردن سلولهایی است که مواد معدنی استخوان را نابود می کنند تا تراکم استخوان بهبود یابد. مشکل این است که بازسازی استخوان به همان اندازه تولید استخوان بعد از کاشت ایمپلنت اهمیت دارد، به این معنی که اگر این داروها را مصرف کنید، پذیرش ایمپلنت دندان برای بدن شما دشوارتر خواهد بود.
داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی NSAIDs
داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی یکی از رایج ترین داروها برای تسکین درد است و نیازی به نسخه ندارد. اینها شامل ایبوپروفن ایبوپروفن (نوروفن، ادیل)، دیکلوفناک (ولتارن، دیناک)، ناپروکسن ناپروسین ناپروسین، Aleve و celecoxx celecoxib است. برخی مطالعات نشان می دهد که این داروها می توانند باعث بهبودی در استخوان شوند. مطالعات انجام شده بر روی این داروها ممکن است نتایج یکسانی نداشته باشد اما همه متخصصان ایمپلنت توصیه می کنند در صورت داشتن عوامل خطر نارسایی ایمپلنت، حتما از عدم وجود NSAID استفاده کنید.
آنتی بیوتیک ها
مطالعات نشان داده اند كه برخی از آنتی بیوتیك ها رشد استخوان را مهار می كنند. فلوئوروکینولون ها فلوئوروکینولون ها کلاس اصلی آنتی بیوتیک ها هستند که می توانند باعث بروز مشکلات رشد استخوان شوند و از پیشرفت آنها جلوگیری می کنند. چندین آنتی بیوتیک از این داروها باعث بروز مشکلات رشد استخوان شده اند، از جمله سیپروفلوکساسین ، لووفلوکساسین ، نورفلوکساسین و افلوکساسین. خبر بد این است که این داروها گاهی اوقات برای کنترل بیماری لثه مورد استفاده قرار می گیرند که می تواند تهدید کننده زندگی برای کاشت های دندانی باشد. خبر خوب این است که آنتی بیوتیک های دیگری نیز وجود دارند که هیچ تاثیری در رشد استخوان ندارند و به راحتی قابل استفاده هستند.
سیکلوسپورین سیکلوسپورین
سیکلوسپورین A (CsA) یکی از داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی است که برای جلوگیری از رد پیوند عضو و درمان بیماری های مرتبط با ایمنی تجویز می شود. بسیاری از مطالعات نشان داده اند که این دارو تأثیر منفی بر روی هم آمیختگی دارد. استفاده طولانی مدت از این دارو تأثیر منفی در ترمیم استخوان اطراف ایمپلنت دندانی دارد.
گلوکوکورتیکوئیدها
گلوکوکورتیکوئیدها داروهایی هستند که برای کاهش التهاب در بیماریهای مزمن مانند آسم، آرتریت، روماتیسم و بیماریهای خود ایمنی به کار می روند. پوکی استخوان یا ریزش استخوان یکی از رایج ترین عوارض مصرف داروی طولانی مدت و با دوز بالا از این دارو است که می تواند بر پوکی استخوان تأثیر منفی بگذارد.
الکل
الکل یکی از داروهای پرمصرف در سراسر جهان است و افراد زیادی به آن معتاد هستند. الکل یکی از آرامبخش های سیستم عصبی مرکزی است که می تواند دارای اثرات گسترده ای در سیستم باشد. تحقیقات نشان می دهد که می تواند بر سیستم عصبی، دستگاه گوارش، سیستم ایمنی بدن، کبد و سیستم قلبی عروقی تأثیر بگذارد. الکل می تواند فعالیت استئوکلاست ها را مهار کرده و کیفیت استخوان را کاهش داده و ترمیم استخوان را به تاخیر بیاندازد. مصرف الکل یکی از عوامل خطر پوکی استخوان است، در نتیجه افرادی که مشروبات الکلی از چگالی استخوان کمتری مصرف می کنند منجر به پیوند مستقیم ایمپلنت دندان و استخوان می شود.
داروهای شیمی درمانی
شیمی درمانی شامل استفاده از داروهایی (سیتوستاتیک و سیتوتوکسیک) است که از تکثیر سلول های سرطانی جلوگیری می کند و در نهایت می تواند آنها را از بین ببرد. مهمترین ضعف داروهای مورد استفاده در شیمی درمانی عدم انتخاب آنها است. از آنجا که آنها همچنین سلولهای طبیعی را که سریعتر رشد می کنند، هدف قرار می دهند بر سلولهای عادی که چرخه سلولی سریع تری دارند، مانند سلولهای مغز استخوان، سلولهای فولیکول مو و سلولهای اپیتلیال دستگاه گوارش نیز تأثیر می گذارد. به همین دلیل، این داروها می توانند تأثیر منفی بر روند کاشت دندان و ادغام استخوان فک داشته باشند.
نتیجه
از آنجا که داروهای شما می توانند تأثیر منفی بر روی پروسه ادغام استخوان ایمپلنت و فک داشته باشند، ضروری است که بهترین متخصص ایمپلنت شما قبل از شروع مراحل کاشت ایمپلنت از تمام داروهای مصرفی آگاهی داشته باشد.
منبع: تاثیر مصرف داروها بر کاشت ایمپلنت - دندانپزشکی کسرا