سلام به هموطنم، کسی که مردمش او را از این خاک میدانستند.
ما همه بر سر خان گستردهٔ میهن نشستهایم، خودت که شاهد بودی. بهرهٔ شما از این خان امّا قابل قیاس با غیر نبود، همانگونه که ارمغانتان. خواهر جانم، شما میتوانستی هرجای این کرهٔ خاکی سکنی بگزینی، برای انتخاب آزاد بودی، همانطور که پیش از این.
امّا مادر مهربان وطن چیزی از فرزندش دریغ میکند؟ به دور است.

فرزندان برخاسته از خاک میهن غم تو را داشتند، وقتی بیماری بودی، وقتی غم داشتی.
امّا امّا امّا نمکدان این سفره شکست. کوچ پرستووار وه چه زیباست ولی کو پرستو؟
این روزها همه داعیهٔ وطن دارند. در سختروزهایی که مادر وطن دید، کدامین فرزند است که دست او را بگیرد؟ ما قهرمان میخوانیمش.
مادر ایستاده، مادر سربلند است. مادر میبالد به آنانی که حین سختیها در دامانش جنگیدند. نرفتند.
نمکدان بشکن، نمک را بر روی زخمهای مادر بپاش، او تو را از خود میداند.