ویرگول
ورودثبت نام
دیر و زود
دیر و زودسریال زندگی من...
دیر و زود
دیر و زود
خواندن ۱ دقیقه·۳ سال پیش

قسمت پانزدهم _ بازگشت به ساختمان سفید

پرچم صلح استوره ادب
پرچم صلح استوره ادب

یادمه وقتی تهران بودم، مشکلات زیادی داشتم. مدیریت دیگه حالا علاقه ای به پسر خوب نداشت. من تنها شده بودم. تنهای تنها. سختی خیلی زیاد بود. شبهای زیادی تکراری و بی روح بودند. حتی بیرون رفتنهای تک نفره هم دیگه حال منو خوب نمیکرد. همش میگفتم کاش آخر هفته بشه و برای چهارشنبه ساعت 5، بیهقی اتوبوس سوارشم و برم اصفهان به دیدار خانواده. ولی غم برگشت به تهران دوباره عذاب آورد بود. دوستای خوبی هم تهران داشتم ولی اصفهان و دوستان و خانواده خودم یه چیز دیگه بودند.

یادمه یکبار اومدم اصفهان و دیدن بچه های ساختمان سفید. داشتم با یکی از همکارای قدیمیم که تهران نیومده بود درد دل میکردم. واقعا صحبت با اون عالی بود. یه دفعه همه همکارام اومدن تو اتاق با یه کیک که دست یکی از مودب ترین همکارم بود. گفتند: تولدت مبارک....

اولین بار بود که کسی برام تولد میگرفت و من اشک توی چشمام جمع شده بود. خیلی جمع خوبی بودند. واقعا بروبچه های برنامه نویس همه عالی هستند...

ولی دیگه وقت برگشتن شده بود. اونم برای همیشه به اصفهان. خوشحال بودم که برمیگردیم و ناراحت بودم چون من اونجا میرفتم اورتودنسی و مجبور بودم هر ماه برم تهران. ولی میزان خوشالی بیشتر بود. برگشتم. شاد و پر انرژی.

خلاف جهت
خلاف جهت

برنامه نویستهراناصفهانمهاجرت
۲
۰
دیر و زود
دیر و زود
سریال زندگی من...
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید