ویرگول
ورودثبت نام
دیر و زود
دیر و زودسریال زندگی من...
دیر و زود
دیر و زود
خواندن ۵ دقیقه·۳ سال پیش

قسمت ششم _ نقل مکان

برشی از کارهای اون زمان و همکار عزیزم
برشی از کارهای اون زمان و همکار عزیزم


تا امروز که بهمن ماه ۱۳۹۹ هست آدم هایی را دیدم که لبخند هایشان بر مصلحت و نگاه های دوستانه آنها سرشار از یک احساس دوگانه دوست یا دشمن است. و این هنوز پایان ماجرا نیست!

موضوعی که از همون اول هم داشتیم و به مرور زمان رنگ بیشتری گرفت اسرار پشت پرده بود که کسی نمیدونست و گاها یکی می‌گفت یه چیزی بهت میگم به کسی نگو...

کلا جمله با این عبارت شروع میشد. داستان اینجا جالب تر شد که همیشه یه عده دنبال کسب اطلاعات بودند و پس از اینکه جمله مذکور را میگفتند و راز سر به مهر را برای من فاش میکردند آخرش یه ژست خاصی می‌گرفتند که مثلاً من به منابع اطلاعاتی بزرگ و متغن متصل هستم که این امتیاز محسوب میشد.

جالب تر این بود که چرخه اطلاعات و شایعات به گونه ای تغییر میکرد که رنگ سیاه به سفید و حتی ماهیت خبر هم تغییر میکرد.

جلسات سری و رفت و آمدهای عجیب به شرکت رفته رفته زیادتر میشد و من توی این دوره کاری خودم چون همیشه سرم به کار خودم بوده خیلی خیلی کمتر از چیزی که به نظر میرسه در جریان بودم. برای همین به یکباره با طوفان تغییر مواجه میشدم که منو با خودش میبرد.

حالا بازم این سوال تکراری پیش میاد که با همه این اوصاف چرا موندم و ادامه دادم؟

پاسخ باز هم یک کلمس و اون اینه نمیدونم؟

تعجب نکنید واقعا نمیدونم؟

حتی همین الان که دارم مینویسم هم هدف خودم را مشخص نمی‌بینم و آینده دست خوش تغییرات بسیار زیادی خواهد شد.

یادم میاد که یکبار به من گفتند باید یک وبسایت برای یک شرکت لوازم خانگی طراحی کنم و من که برای ساخت تور مجازی وارد شرکت شده بودم این را یک پروژه جهت ادامه حیات شرکت دیدم و احساس کردم

یک کار موقته! بماند که به مرور زمان به اون هم علاقه مند شدم اما شاخه کارم اینجا عوض شد و من شروع به یادگیری یک سیستم مدیریت محتوا بنام وردپرس کردم. فکر میکنم سال۹۲ بود که شروع به کار کردم و در این مسیر با آدم های جدید زیادی مرتبط شدم

رابط من یه آقای میانسال بود با موهای سر کم پشت و صورتی گرد و خصوصیت این فرد سبک دست دادنش بود. وقتی باهاش دست می‌دادی مثل این بود که یه ماهی مرده را از روی زمین برداشتی! خیلی شل و بی انرژی! متفاوت با هر نوع دست دادن! دیگه چیزی که تا حالا تجربه نکرده بودم.

به هر روی تعدادی کاتالوگ محصولاتشون را برای من آورد و گفت کل اطلاعاتی که دارم همین چند کاتالوگ هست و با همین مقدار محتوا سایت را بالا بیار.

کار شروع شد و من بودم و من! بقیه درگیر کارها و پروژه هایی بودند که قبلاً شرکت گرفته بود و باید به اتمام میرسوند.

زندگی من شد این وبسایت! دایره آدم های جدید زیادتر و زیادتر میشد و من از این ناراضی نبودم.

اما کماکان مقصد مشخص نبود

پروژه ها توی شرکت مونده بودند و عده ای درگیر.

همه در حال کار و تلاش بودند اما نتیجه همیشه خوب نبود یادمه از این شرکت لوازم خانگی پروژه های بیشتری وارد شرکت شد و کارها سبک و سیاق خاصی به خود گرفت.

نهایتا در سال ۱۳۹۳ شرکتی که قرار بود جا پای موفق ترین‌ها بگذارد توسط غول بزرگی بلعیده شد.

از شرکت غول مدیرانی برای ما سخنرانی میکردند و نهایتا محل جدید مشخص شد و ما راهی شدیم.

تا اینجای داستان دو بار اسباب کشی و رفتن از یک خانه بزرگ و با صفا به یک ساختمان بی روح که برای ورود و خروج اسامی کماکان به صورت دستی وارد میشد. نگهبان، خدمتکار و پرسنل شرکتهای دیگر همه و همه نوید دهنده یک ساختار بسته با یک بروکراسی پیچیده بود.

شرکت جدید هم یه خونه بود اما جدیدتر (بلور کردم شاید که  بهتر باشد)
شرکت جدید هم یه خونه بود اما جدیدتر (بلور کردم شاید که بهتر باشد)


من با کار خودم نا آشنا نبودم هرچند محیط کار مثل قبل نبود. کنترل ها روز به روز سختگیرانه تر میشد اما هنوز بارغه هایی از صمیمیت در وجود همه بود. پست و مقام چیزیست که همه را جذب می‌کند و هرچه فروتن باشی باز دستخوش تغییرات خواهی شد.

به اعتقاد من هیچ کس نمی‌تواند خودش باشد و تغییر نکند. این یک فرایند زمان بر و پر فراز نشیب است در این راه فولاد میشوی و به مرور زمان احساسات جای خود را به قساوت میدهد و چاره ای نداری که چشم بر روی جزییات ببندی. دیگران را نادیده بگیری و مدام به فکر گام بعدی باشی.

کار کردن در یک شرکت غول شرایط خاص خودشو داره. اگر مدام با گارد بسته در مقابل حریف باشی محکوم به شکستی این یک حقیقت تلخ است. در سیستم های بزرگ که حداقل من تجربه داشتم نمیشه همه را راضی کرد، با همه به یک زبون سخن گفت، با خوش رویی رفتار کرد، فروتن بود و از حقیقت به هر قیمت دفاع کرد.

نکته مهم اینه که کار مانند یک بازی شطرنجه. که توی این بازی حریف نباید بتونه حرکت بعدی تو را حدس بزنه. گاهی تو باید حرکت‌هایی انجام بدی که اصلا درمسیر هدف نیست و صرفا حواس حریف را به آن موضوع جلب کنی تا در زمان و مکان مشخص ضربه کاری را وارد کنی. (من نتونستم و اعتقادم ندارم و اینا فقط سیستم شرکت غوله)

ما اسباب کشی کردیم به شرکت تازه و هرکس با خود پروژه های عقب مانده و دغدغه های یادگیری یک تخصص تازه و ایده هایی که در دنیا بعضاً انجام نشده را هم آورد.

استخدامها آغاز شد و آدم های جدید دوباره به ما اضافه شدن. آدم‌هایی که قرار بود تحول شگرفی در صنعت بوجود بیاورند.

یادش به خیر روزهایی بود.

استاد کماکان در حال کشیدن بود و این بار دیگه از آشفتگی های بیکاری، پیکر زن عریانی را ترسیم میکرد، که شاید به این دقایق اعتراضی کند و هر از چند گاهی نیز گوش کسی را با تجربه های خود همراه میکرد.

ما در میان پروژه های عقب افتاده و تکراری و شب‌های بی خوابی و من، امید به رفتن از این شهر و کشور ...

تنها امیدواری، بیرون از شرکت بود وقتی که با جماعت تازه ای که یکسال پیش آشنا شدم به وقت گذرانی می‌پرداختم و نقد جوانی را صرف آنها میکردم.

بی خوابیشروع کارمحیط کار
۱
۰
دیر و زود
دیر و زود
سریال زندگی من...
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید