احتمالاً این سؤال برای خیلی از تولیدکنندگان محتوا پیش آمده است: اگر مقاله را با ChatGPT یا ابزارهای مشابه بنویسیم، گوگل آن را تشخیص می‌دهد و اجازه رتبه گرفتن نمی‌دهد؟
پاسخ ساده‌تر از چیزی است که در شبکه‌های اجتماعی می‌بینیم: بله، محتوایی که با کمک هوش مصنوعی تولید شده می‌تواند در گوگل رتبه بگیرد. اما نه به این دلیل که «AI» است و نه صرفاً به این دلیل که بعد از تولید، کمی ویرایش انسانی شده است. چیزی که اهمیت دارد، ارزشی است که محتوا برای کاربر ایجاد می‌کند.
نه، حداقل نه به شکل مطلق.
گوگل در راهنمای رسمی خود درباره استفاده از محتوای تولیدشده با هوش مصنوعی می‌گوید استفاده از AI به‌خودی‌خود با دستورالعمل‌های جست‌وجو مغایرت ندارد. مشکل زمانی شروع می‌شود که از اتوماسیون برای تولید محتوای زیاد، کم‌ارزش و بدون ارزش افزوده با هدف اصلی دستکاری رتبه‌های جست‌وجو استفاده شود.
این تفاوت مهم است. اگر از AI برای تحقیق اولیه، ایده‌پردازی، ساختاردهی، خلاصه‌سازی یا تهیه پیش‌نویس استفاده کنید و در نهایت محتوایی دقیق و مفید بسازید، صرفِ استفاده از ابزار هوش مصنوعی باعث حذف مقاله از نتایج نمی‌شود.
این جمله بیش از حد ساده‌سازی شده است. گوگل سال‌هاست با محتوای کم‌کیفیت و تولیدشده در مقیاس بالا مقابله می‌کند؛ چه نویسنده انسان باشد، چه نرم‌افزار. در سیاست فعلی «سوءاستفاده از تولید در مقیاس بالا» نیز تمرکز روی نتیجه و هدف است: تعداد زیادی صفحه بی‌ارزش که برای دستکاری نتایج ساخته شده‌اند.
بنابراین مسئله اصلی این نیست که متن با چه ابزاری نوشته شده؛ مسئله این است که آیا متن واقعاً چیزی به کاربر اضافه می‌کند یا فقط نسخه دیگری از اطلاعات تکراری وب است.
تغییر چند جمله، حذف عبارت‌های رباتیک و اضافه‌کردن لحن محاوره‌ای، تضمین رتبه گرفتن نیست.
یک متن ممکن است کاملاً شبیه نوشته انسان باشد، اما همچنان تکراری، سطحی یا حتی اشتباه باشد. برعکس، یک متن که بخشی از فرایند تولید آن با AI انجام شده، می‌تواند بسیار مفید باشد؛ به‌خصوص وقتی نویسنده اطلاعات را بررسی کرده و تجربه، مثال، تحلیل یا دیدگاه خودش را به آن اضافه کرده باشد.
همان‌طور که در مقاله ۵ اشتباه رایج در استفاده از هوش مصنوعی برای تولید محتوا گفتیم، AI بهتر است دستیار باشد، نه جایگزین کامل فرایند تولید محتوا.
محتوایی که چند ویژگی را هم‌زمان داشته باشد:
اول، پاسخ روشن و کامل به سؤال کاربر بدهد. قرار نیست متن فقط برای ورود کلمات کلیدی نوشته شود.
دوم، اطلاعات تکراری را با ارزش افزوده همراه کند. گوگل در راهنمای به‌روز خود برای قابلیت‌های جست‌وجوی مبتنی بر AI روی محتوای منحصربه‌فرد، مفید و غیرکالایی تأکید می‌کند؛ یعنی چیزی که صرفاً بازنویسی مطالب موجود نباشد.
سوم، ادعاهای مهم آن بررسی شده باشند. آمار، تاریخ، نام ابزارها، قابلیت محصولات و نقل‌قول‌ها را نباید فقط به این دلیل که AI با اطمینان نوشته است، درست فرض کنیم. چطور پاسخ اشتباه هوش مصنوعی را تشخیص دهیم؟ دقیقاً درباره همین مرحله است.
چهارم، نویسنده یا ناشر قابل شناسایی باشد و در جاهایی که لازم است، روش تولید و بررسی محتوا شفاف باشد. گوگل در توصیه‌های «Who, How, Why» روی مشخص بودن پدیدآورنده، فرایند تولید و دلیل تولید محتوا تأکید دارد.
نه به آن شکلی که گاهی گفته می‌شود. برای گوگل عدد جادویی مثل ۱۰۰۰، ۱۵۰۰ یا ۲۰۰۰ کلمه وجود ندارد. مقاله باید به اندازه‌ای باشد که سؤال کاربر را درست پاسخ دهد. گاهی ۶۰۰ کلمه کافی است و گاهی یک موضوع واقعاً به ۲۰۰۰ کلمه یا بیشتر نیاز دارد.
به همین دلیل، برای این مقاله هم هدف اصلی پرکردن عدد ۸۰۰ تا ۹۰۰ کلمه نیست؛ هدف این است که سؤال اصلی را بدون حاشیه پاسخ دهیم.
به‌جای اینکه از هوش مصنوعی بخواهیم «یک مقاله سئو شده بنویس»، بهتر است فرایند را چند مرحله‌ای کنیم: تحقیق و جمع‌آوری موضوعات، ساختار پیشنهادی، بررسی ادعاها، نوشتن یا بازنویسی بخش‌ها و در پایان ویرایش انسانی.
در هر مرحله یک سؤال ساده داشته باشیم: آیا این بخش چیزی دارد که خواننده بعد از خواندنش واقعاً به آن نیاز داشته باشد؟
حتی گوگل هم در راهنمای جدیدش تأکید می‌کند که بهترین مسیر، تمرکز روی محتوای یکتا و مفید برای مخاطب است؛ نه تولید تعداد زیادی صفحه با هدف گرفتن ترافیک بیشتر.
محتوای نوشته‌شده با کمک هوش مصنوعی می‌تواند در گوگل رتبه بگیرد. آنچه شانس دیده‌شدن را تعیین می‌کند، برچسب «انسانی» یا «AI» روی فرایند تولید نیست؛ کیفیت، اصالت، دقت، مرتبط‌بودن با نیاز کاربر و ارزشی است که متن ایجاد می‌کند.
اگر AI را برای سریع‌تر شدن کار استفاده کنیم و مسئولیت تحقیق، بررسی و ویرایش را کنار نگذاریم، ابزار می‌تواند بخشی از فرایند تولید محتوا باشد. اما اگر هدف فقط ساختن صدها مقاله برای گرفتن رتبه باشد، حتی متن‌هایی که کاملاً توسط انسان نوشته شده‌اند هم از مشکل محتوای کم‌ارزش در امان نیستند.
در نهایت، سؤال بهتر از «آیا گوگل می‌فهمد این متن را AI نوشته؟» این است: «اگر گوگل وجود نداشت، آیا این مقاله باز هم برای یک خواننده واقعی ارزش خواندن داشت؟»
