منجی

تو می آیی

تو می آیی

همانگونه که میخواهی

به ارامی و زیبایی

به گیرایی صبحگاهی

پرنده میزند اواز

کبوتر ها همه بسته

دهان ها میکنند لغزش

پر از صحرا پر از دریا

پر از دردی پر از درمان

تو می ایی تو می ایی

شبانگاهان

همه خسته

درِ بسته

خدا از دردِ غم جسته

پر از دوری پر از خالی

پر از عشقی پر از خوبی

به پیش پای تو ای دوست

سر دنیا فرود اید

جهانی میکند خنده

پر از احساس پر از شوریم

تو بازایی تو بازایی

همانگونه که میخواهیم

تمناییم تمناییم

تمنای نشان دوست

همه سر ها به سوی اوست