ویرگول
ورودثبت نام
مصطفی حسین زاده (با هم بیاموزیم)
مصطفی حسین زاده (با هم بیاموزیم)علم چندان که بیشتر خوانی چون عمل در تو نیست نادانی سعدی @ گلستان
مصطفی حسین زاده (با هم بیاموزیم)
مصطفی حسین زاده (با هم بیاموزیم)
خواندن ۲ دقیقه·۷ سال پیش

چرا امیدوار هستم؟

شاید من هرگز روزگاری را با تحقق کامل حداقل های قابل قبول نبینم، حداقل هایی شامل:

  • تامین کامل حقوق اولیه از جمله امنیت (شامل حقوق شهروندی)، نان، آموزش، کار، مسکن و البته آزادی
  • فرصت های برابر برای همه در آموزش، کسب و کار و به طور کلی در جامعه
  • تعیین سرنوشتمان به دست خودمان

اما امیدوار هستم.

چرا؟

به گذشته نگاه می کنم، به تاریخ کشورم و به تاریخ جهان. اگر فقط تاریخ معاصر (شامل چند صدسال اخیر) را هم نگاه کنیم، خیلی مسائل نامطلوب به سمت حل شدن حرکت کرده است. برای مثال در کشورم:

  • آمار مرگ و میر کاهش یافته است. به دلایل مختلف از جمله افزایش بهداشت، کاهش خشونت ها و بهبود تامین امنیت غذایی.
  • آموزش در دسترس عده بیشتری قرار گرفته است. نرخ بیسوادی کاهش یافته است و جمعیت قابل توجهی دارای تحصیلات دانشگاهی هستند.
  • آزادی های فردی در مجموع رو به گسترش است. ازدواج به عنوان مثال، زمانی کاملا برنامه ریزی شده از سوی والدین بود. اما در حال حاضر ازدواج برای بیشتر جوانان، به انتخاب شخصی تبدیل شده است. فرصت های بیشتری برای انتخاب کار نیز پدید آمده است و در مجموع تحرک اجتماعی بیشتر شده است.
  • جامعه مدنی رو به گسترش و تقویت است. هرچند هنوز جامعه مدنی نمی تواند توان خود را به نمایش بگذارد اما روند توسعه سازمان های مردم نهاد نشان می دهد مردم ایران به سمت کارهای گروهی در حال حرکت هستند و این بسیار خوب است.
  • مردم مراجع قدرت را در تصمیم گیری های شخصی، کمتر داخل می کنند. قدرت این مراجع رو به کاهش است. مراجعی مانند بزرگان قومی و خاندان و دستورات مستقیم آنها.
  • در جامعه حقوق اقلیت ها به رسمیت شناخته می شود و در کل رواداری در میان مردم رو به گسترش است. به عنوان مثال شما نسبت به ده سال پیش چند جوک قومیتی شنیده اید؟ بیشتر دین مداران نیز با افراد دین گریز بیشتر رواداری می کنند.

مگر می شود جامعه تغییر کند و حکومت تغییر نکند؟

شاید من این را به چشم نبینم ولی برای تحقق آن تلاش می کنم، در هر حیطه ای که بتوانم از خودم، از خانواده ام و از محل کارم. برای من این مانند دو امدادی است، باید این چوب را به نسل های بعد برسانیم.

برای بهتر شدن اوضاع :

  • می پذیرم آزادی که از من دریغ شده است آزادی است که اگر من در قدرت باشم از مخالفانم دریغ می کنم. ما و کسانی که راه روش آنها را نمی پسندیم باید با هم در جامعه، به توافق برسیم که همدیگر را تحمل و مراعات خواهیم کرد.
  • برای ایجاد فرصت های برابر در جامعه تلاش می کنم.
  • برای افزایش کار گروهی در جامعه تلاش می کنم.

این شب های بلند هم خواهند گذشت و روزگار بهتری فرا خواهد رسید، حتی اگر من آن روزگار را نبینم خوشحالم که آنچه می توانستم کردم تا عواملی که حقوق مرا تضییع کردند روزی برطرف شوند و آنها را نپذیرفتم که پذیرفتن آنها به منزله تایید آنها و تایید ظلمی است که بر من رفته است.

۱۰
۰
مصطفی حسین زاده (با هم بیاموزیم)
مصطفی حسین زاده (با هم بیاموزیم)
علم چندان که بیشتر خوانی چون عمل در تو نیست نادانی سعدی @ گلستان
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید