
API در هوش مصنوعی یک قرارداد درخواست/پاسخ مبتنی بر HTTP است که کد شما را مستقیماً به موتور مدل زبانی وصل میکند — فرق بین چتبات دستی و فراخوانی خودکار در مقیاس است.
توسعهدهندههای ایرانی معمولاً سه راه برای اتصال به API داشتند: REST خام، SDK رسمی هر پروویدر، یا گیتوی یکپارچه. تفاوت واقعی در نگهداری بلندمدت است، نه در سختی کدنویسی.
REST خام: فراخوانی مستقیم اندپوینت با curl یا fetch کنترل کامل میدهد، اما هر پروویدر هدر احراز هویت متفاوتی دارد. OpenAI با Authorization: Bearer، Anthropic با x-api-key، Google با x-goog-api-key. برای هر کدام باید کلید جدا نگهداری و صورتحساب جدا رصد کنید.
SDK رسمی: پکیجهای رسمی مثل OpenAI SDK یا Anthropic SDK امضای تابع تمیزتری میدهند — client.chat.completions.create(...) بهجای JSON خام — اما باز هم به ازای هر پروویدر یک کلید و یک صورتحساب جدا لازم است. برای پروژهای که فقط با یک مدل کار میکند کافی است؛ برای پروژهای که GPT و Claude و Gemini را همزمان میخواهد، سه SDK و سه داشبورد باید مدیریت شود.
گیتوی یکپارچه: یک کلید و یک base_url جای چند کلید و چند صورتحساب میگذارد. طبق 1xAi، یک کلید با پیشوند 1xai-… و base_url ثابت ` مسیریابی به OpenAI، Anthropic، Google و DeepSeek را فقط بر اساس نام مدل انجام میدهد:
https://1xai.ir/v1`
from openai import OpenAI
client = OpenAI(api_key="1xai-...", base_url="https://1xai.ir/v1")
resp = client.chat.completions.create(
model="gpt-5",
messages=[{"role": "user", "content": "سلام"}]
)
اندپوینتهای اختصاصی /anthropic و /gemini قابلیتهای خاص هر پروویدر — مثل کش پرامپت — را حفظ میکنند، در حالی که SDK استاندارد OpenAI بدون تغییر کار میکند.
انتخاب مدل برای کاربردی خاص: چتبات پشتیبانی به هزینهٔ پایین در حجم بالا نیاز دارد، خلاصهسازی اسناد به پنجرهٔ کانتکست بزرگ، و محتوای خلاقانه معمولاً به مدلهای قویتر سپرده میشود. قیمتهای مدلها هر روز با نرخ بازار همگام میشوند و مارکآپ ثابت است، اما رقم دلاری تغییر میکند.
فهرست زندهٔ مدلهای در دسترس، ساختار JSON، و بررسی موجودی و قیمت دقیق هر مدل:
https://1xai.ir/blog/api-dar-hoosh-masnoee-rahname-entekhab-model