ویرگول
ورودثبت نام
دنیزلی
دنیزلیدانشجوی سابق نوازندگی، معلم پیانو
دنیزلی
دنیزلی
خواندن ۱ دقیقه·۷ سال پیش

دانشکده موسیقی و من ۲

ترم یک

یکشنبه ده و نیم صبح

دانشکده موسیقی ، کرج

موضوع درس :‌ سرایش (سلفژ)

استادی به ظاهر جدی، پرکار و با معلومات …

اوه ! داره یادم میاد … امتحان ورودی سلفژ رو ایشون گرفته بودن، چقدرم خوششون اومد از سطح خیلی بالای سلفژ من و تعجب کرده بودن ازین که من که هنرستانی نیستم و انقدر سلفژم خوبه !

سرکلاس،

سوال اول

  • بچه های هنرستان کیا هستن ؟‌

طبیعتا یه عده دستشونو بردن بالا

  • بقیه بچه های غیر هنرستانین ؟‌ - بله !

وا، مگه چه فرقی داریم باهم ؟‌

  • بچه های غیر هنرستان دونه دونه تمرین شماره فلان رو بخونن.

نوبت رسید به من . خوندم

سوال پرسیده شد :

  • شما خانوم … ؟
  • رادگر هستم استاد
  • شما هنرستانی نیستین ؟
  • نه استاد
  • چه عجیب سلفژتون خیلی خوبه. مثل بچه های هنرستان!!

دومین شوک از دومین روز دانشجوییم … چرا خوب نباشم ؟‌مگه ما آدم نیستیم ؟‌ مگه نمیشه به جز توی هنرستان موسیقی، مستقل از فضای آکادمیک اونجا موسیقی کار کرد و سطح بالا بود ؟‌مگه نه اینکه همه چی تلاش خود آدمه ؟‌ استاد خوبی داشتم،وقت زیاد گذاشتم خوب تمرین کردم !‌ چیش عجیبه ؟‌

و من

در بهت زده ترین حالت دنیا

خط بعدی ملودی رو خوندم

و ازون به بعد سر تمامی سلفژها ،ترم دو و سه و چهار، با بچه های هنرستان میخوندم، نه با بچه های دیگه!

و نمره سرایش هر ترمم،شد ۲۰ !

موسیقیدانشجوهنر
۱۰
۳
دنیزلی
دنیزلی
دانشجوی سابق نوازندگی، معلم پیانو
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید