رفاقت معنوی

سلام

نامش خدیجه بود، فکر کنم حدودا 20 سالی از من بزرگتر بود، ما تنها برای کمتر گناه کردن با هم حرف میزدیم، او افساری به نام همسر نداشت، نه اینکه نداشته باشد، اون تنها همسر داشت، همسری خوب و مهربان، اما همسر تنها برای من حکم افسار را داشت، او از همه چی مطلع بود و هر روز در حد توانش با هم حرف میزدیم، اینکه دیشب چه گذشت و من چه کردم، اینکه کجا کنترل خشم داشتم و کجا از مادیاتی که برایم مهم بوده گذشتم، و حتی کجا مخاطب خاصم را دیدم و بعد چه کردم....

حالا او نیست، شماره تماسش را داشتم ولی گم کردم، و حالا من تنها...

کسی هست هر روز مرا یاد خدا بندازد؟!

کسی هست تشویق و تنبیه کند تا گناه نکنم؟!

بهش میگفتم تو که هستی من کمتر گناه میکنم، بیشتر خودمو کنترل میکنم و حالم بهتره، میگفت نه اینجوری فکر نکن، تو خودت خوبی که میتونی خودتو کنترل کنی، برای منم دعا کن...

برات دعا میکنم خدیجه خانم! خواهر بزرگم، اما کجایی که ببینی دوباره بد شدم، راستی ما عید رو هم به همدیگه تبریک نگفتیم...

چه جالب! ارتباط ما دقیقا یکسال بود، از قبل عید 1404 تا قبل از عید 1405! این رو چی میگی؟! میبینی کار خدا رو، گفته بودم خدا برامون برنامه ریزی میکنه، یادته؟؟! اول دلمو گیر داد تا یاد خدا کنم، بعد نماز خوندم که شکرشو کنم، بعد تو اومدی و راه و روش رو یادم دادی و حالا خدا میگه خودت برو! خودت راتو پیدا کن، دیگه تنهایی، باید یاد میگرفتی راه رفتن و پرواز کردنو....

راستی دختر خانمت خوبه؟؟ هنوز اون نامه خوشکله ای که براش نوشتم رو یادشه؟؟ هنوزم راه و روششو درست میره؟

راستی تو اداره زیاد سروصدا نکنیا... خخخخخ

یادم رفته اینقدر مشکلات دارم، اسم خواهرای دیگه رو یادم رفته، یکیشون آدرس اینجا رو داد و گفت بیاین اینجا و حالا خودشم نیست...

راستی اون ماشین که خدا برام جورش کرد رو یادته؟؟ بردم نمایندگی برای کولرش امروز روز چهارمه هنوز ندادن، زنگ زدم دعوا!! خخخخخ گفت امروز تعمیراتش تموم میشه

اینجام کسی رو نمیشناسم که باهاش دوست بشم، کسی هم دوست نداره با من حرف بزنه... خخخخخ

ما تمرین کردیم که وابستگی رو بذاریم کنار، خیلی خوب بودی آبجی، قلبا دوستت داشتم، هر جا هستی سالم و سلامت باشی...

خدایا بی نهایت شکرت