قسمت

سلام

چند وقته یه تفکر میاد تو ذهنم که اذیت کنندست اما ته دلم بهش راضیم....

کسی جز یکی دو نفر بیشتر از شرایط خاص زندگی من خبر ندارند، اون آدما میدونند که من به یه مورد از اصلی ترین مورد زندگی نرسیدم، بعد از 32 سال زندگی همین چند روزه گذشته چیزی به ذهنم رسید که:

که شاید شرایط باید همین باشه، شاید قراره همیشه نباشه، شاید همین نداشتنه، نرسیدنه منو بهتر میکنه، شاید برای چیز دیگه ای به دنیا اومدم، شاید و شاید و شاید....

خدا کاری رو بی دلیل نمیکنه، میدونم که مقصر مسائل زندگیم خودمم ولی منظورم اینه که گاهی خدا شرایط رو برات ایجاد میکنه...

فکر کن شخصی ماشین نداره، یا موتور نداره، ولی عاشق رانندگی و ماشین داشتنه، که داشتن ماشین از اصلی ترین نیاز های زندگیه امروزیه، و اینقدر نداشتنش طولانی میشه و شرایط برای خرید جور نمیشه که با وجود عشقی که داره از داشتنش متنفر میشه!

فکر کن!

منم دارم این مدلی میشم... ماشین دارم، دوتا هم دارم، منظورم ماشین نیست، منظورم چیزیه که هیچ کدوم نمیتونید فکرشو بکنید...

بعضی وقتا همین نداشتنه همین نرسیدنه تو رو به سمت خدایی سوق میده که میدونی بی نیازترینه، یکم که فکر میکنی میبینی هزارتا خوبی داره، مثلا اینکه میتونی تو رو هم از خلق خدا بی نیاز کنه

خدا به من نشون داد که میتونه علاوه بر رام کردن اشیاء، آدما رو هم برات رام کنه، میتونه همه ی آدما رو به تسخیرت دربیاره، خدا میتونه همه ی کاراتو جور کنه، با اشیاء با آدما....

به شخصه قبلا زیاد دیده بودم که خدا زمان رو برام بچینه، یا وسایل مثلا خرید رو جور کنه، اما یبار دیدم که خدا آدما رو برام جور کرد، همون موقع که با پول کارمندی (حسابداری) تونستم ماشینی در حد کارفرمایی (خخخخ) بگیرم، تیگو 7 پرویی که الان قیمتش فکر کنم 4 میلیارد و 100 شده...

من همه رو از خدا میدونم، در بهترین موقعیت، جوری صاحبکارم رو راضی کرد که نگو و نپرس، با نقدی که داشتم خریدم و الباقی قسطی... عالی بود، برای من 2 و 250 دراومد، اونم با کلی شرایط....

این یعنی اینکه سمت خدا باشی همه چی داری....

پس اگه قراره من هیچ وقت نداشته باشم هم ناراحت نیستم، چون خدا رو دارم، چون خدا همیشه هست

خدایا بی نهایت شکرت