سلام
قلبی را برایمان نهادند و قلب رباهایی را در دنیا قرار دادند! و میگویند قلب ربایان را رها کنید و به قلب ربایی بی نهایت بپیوندید!
میگویند اینها هیچ کدام واقعیت ندارند و آنچه که حقیقت است در دنیای دیگری نهاده شده است! آری این دنیا جایی برای راحتی و خوشحالی و عیش و نوش نیست! تو باور داری؟! من یقین دارم!
اگر جای خوشی و عیش و نوش است پس باید برای همه باشد، برای من برای آن کودک سرطانی، برای آن عمه ی فلج شده ی در خانه مانده ام هم! چرا من آزادتر از عمه ام هستم و آن دیگری آزادتر از من! راستش را بخواهی هم حسودی میکنم به عمه ام! چون میدانم که خدا برایش جای بهتری درنظر گرفته است ان شاءالله، و هم حسرت آزادی آن یکی را میخورم!
قلب رباها همانند نوری در میان تاریکی زندگی هستند، ناگهان همه ی اطرافت را روشن میکنند و تو انگار تازه بیدار میشوی!
اما من نمیتوانم دنبال نور بروم، باید صبر کنم، و صبر کنم و باز هم صبر کنم، زندگی ام شده تاریک تاریک که گاهی و در موقع مناسب خداوند نوری را برایم میفرستد تا زمین و زندگی ام را ببینم، اما میدانم و خوب خدا به من فهماند که این نوری نوری نیست که باید دنبالش بروم!
میدانی چقدر شجاعت و قدرت میخواهد که در تاریکی بمانی و سمت نوری نروی که از آن تو نیست
نور قلب رباها همه ی قلب ها را روشن نمیکنند، گاهی قلب ربایی نور میدهد و نور میدهد تا اینکه فقط یک قلب روشن میشود! شاید من در جای اشتباهی بودم که قلبم از نور قلب ربا روشن شده است!
اما من به خدایم ایمان دارم، میدانم که مرا بی جهت سر راه نور قرار نداده است، شاید میخواهد فرمانبری ام را تقویت کند، شاید میخواهد صبوری ام را تقویت کند، شاید ایمانم را و شاید شور و هیجانم را، من خوب میدانم که خدایم بهترین است
خدایا خودت همانگونه که میدانی کمکم کن، خدایا شکرت
خدایا بی نهایت شکرت