زندگی مثل یک بستنی، لذت بخشه. اما تموم میشه. اون قدر به بستنی های رنگارنگ و طعم های مختلف دیگران خیره نشیم و حسرت این که ای کاش بستنی اونا مال ما بود رو نخوریم، تا وقتی به خودمون امدیم، بستنی ما آب شده و دیگه قابل لذت بردن ازش نیست. مواظب زندگیِ بستنی مانندمون باشیم. زود آب میشه، لذت ببریم :)
