ویرگول
ورودثبت نام
دلارام فتحی
دلارام فتحی
دلارام فتحی
دلارام فتحی
خواندن ۳ دقیقه·۶ سال پیش

خاطرات هوگه و سازمان "جاب لرن"(قسمت دوم)

هوگه آن روز را به خوبی به یاد داشت، در آن زمان او برای کار در اداره کل جاب لرن واقع در شهر مانتین پذیرفته شده بود از اینکه بین چند صد هزار نفر در آزمون ورودی موفق شده بود خوشحال بود .وارد اداره که شد فضای سبز، قبل از ورودی ، چشم انداز زیبایی را خلق کرده بود، اما محیط درون ساختمان کاملا با آنچه در فضای باز دیده بود در تضاد قرار داشت انگار سال ها بود این ساختمان تمیز نشده است. خورده کاغذ و خاک روی زمین و درو دیوار بد جور خود نمایی می کرد برای هوگه کمی عجیب بود، شیشه ها ی پنجره هاانگار مدت ها بود که تمیز نشده اند، به نظر آدم های آن ساختمان تمایلی به دیدن فضای زیبای بیرون پنجره رانداشتند یا شاید انقدر مشغول به کار بودند که دیگر برایشان نظافت محیط کار مهم نبود ! بعد ها او فهمید که جا ب لرنی ها وقتی مشغول به کار هستند فضای بیرون را کاملا فراموش می کنند و تمایلی به نگاه از پنجره به محیط اطراف ندارند!هوگه بدجور توذوقش خورد موقع ورود به نگهبان، اطلاع داده بود که تازه استخدام است و نگهبان، او را راهنمایی کرده بود که باید به طبقه دوم واحد "لرن "مراجعه کند، با ترس و لرز، بعد از گذر از راه پله و رسیدن به طبقه دوم خودش را به واحد" لرن "رسانده بود! خوب به خاطر داشت تابلوی کج و نیمه افتاده بالای سر در واحد را که بر روی آن با خط خوش نوشته شده بود واحد لرن ویژه بخش غیر دولتی با وجود آنکه هوگه هنوز با ساختار سازمان آشنایی نداشت این لغت "ویژه " برای او غیر عادی می نمود بعدها متوجه شد که در جاب تمایل عجیبی به طبقه بندی، مرز بندی و گروه بندی عناوین وجود دارد شاید یکی از دلایل گم شدن جاب در عرصه فعالیت هایش همین تقسیم بندی های بی معنا بود! به آرامی به در کوبید صدایی در پاسخ نشنید چند مرتبه تکرار کرد بعد از اینکه مطمئن شد کسی در اتاق نیست دستگیره را چرخاند در قفل بود، چند لحظه ای دم در ایستاد همینطور که به اطراف نگاه می کرد متوجه پنجره اتاق شد، رفت تا از پشت پنجره فضای واحد را ببیند شیشه پنجره مثل تمام شیشه های ساختمان پر از لک و کثیف بود اما از پشت آن به راحتی فضای داخل اتاق دیده می شد چهار تا میز لنگه به لنگه در داخل اتاق قرار داشت که در کنار کمد های آهنی بد قواره فضای ناهمگون دلگیری را به وجود آورده بود در داخل اتاق بیشتر از فضای راهرو کاغذ خورده های روی زمین به چشم می آمد در گوشه ای از اتاق تعدای پوشه زرد ، نارنجی، آبی و سبز بر روی هم تلنبار شده بود هوگه همینطور که داشت از پشت پنجره فضای داخل را رصد می کرد صدایی شنید که می گفت، کاری داشتید برگشت و دید پشت سرش چهار نفر ایستاده و به او نگاه می کنند، برای آن ها توضیح داد که تازه استخدام است یکی از چهار نفر که خودش را رئیس واحد معرفی کرده بود اورا به داخل راهنمایی کرد ،وارد شدند یکسری پرسش و پاسخ بین او و رئیس رد و بدل شد و بعداز آن، رئیس بالاخره به او خوش آمد گفت و از او خواست که ضمن اینکه خودش را به کارگزینی معرفی می کنداز فردا به طور رسمی کارش را در واحد شروع کند بعد خیلی جدی رو به هوگه کرده و گفت" تا یادم نرفته است بگویم، ما اینجا یک مشکل اساسی داریم به نام مشکل پرونده های گم شده ! "هوگه خوب آن لحظه را به خاطر داشت که چه طور با تعجب پرسیده بود که منظور رئیس را نمی فهمد و پاسخ سر بالای رئیس با ژست خاصش را هیچ گاه فراموش نمی کرد که" ما متقاضیانی داریم که برای آن ها پرونده تشکیل می دهیم اما بعضی از این پرونده ها غیب می شوند و از مسئول بایگانی هم کاری ساخته نیست ! "هوگه همان جا بود که مطمئن شدبا یک سیستم نامنظم اداری روبروست و از همان لحظه بود که برای ماندن و ادامه دادن در جاب لرن دچار شک و تردید شد... این داستان ادامه دارد...

۲
۱
دلارام فتحی
دلارام فتحی
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید