ویرگول
ورودثبت نام
دلارام فتحی
دلارام فتحی
دلارام فتحی
دلارام فتحی
خواندن ۲ دقیقه·۶ سال پیش

خاطرات هوگه و سازمان" جاب لرن"(قسمت اول)

خاطرات هوگه

هوگه پشت چراغ قرمز در مسیر برگشتن از" جاب" به خانه بود طبق معمول ترافیک و آلودگی هوای شهر "سان" داشت به او دهن کجی می کرد. انگار صدایی رو در ذهنش می شنید که می گفت "دیدی هوگه جان !من تمام شدنی نیستم" عمری تو و امثال تو که فکر می کردید خیلی می فهمید در باب مضرات ترافیک و آلودگی هوا و اثرات آن بر روان و جسم موجودات زنده مطلب نوشتید، مصاحبه کردید، اعتراض و سخنرانی کردید اما آب از آب تکان نخورد ،خیلی از شماها مردید و رفتید ولی من هنوز پا برجا هستم .هوگه الان چند وقت است که اینطور خیالاتی شده ! با خودش می گوید حتما عوارض سی سال سختی و مشقت دوران کار در جاب لرن این بلا را برسرش آورده است !چراغ راهنمایی سبز شد و پایش را روی پدال گاز فشار داد تا بلکه بتواند زودتر به خانه برسد.روز کاری سختی را در سازمان "جاب لرن" سپری کرده بود. البته این برایش تازگی نداشت در این سی سال اگر روزخوبی را در جاب لرن داشت تعجب می کرد! چند سال اخیر، خیلی سعی کرده بودحس بی تفاوتی به جاب لرن را در خودش تقویت کند اما آخرش باز هم جاب پیروز می شد و اعصاب هوگه را به هم می ریخت. هوگه جاب لرن را دوست داشت حس می کرد جاب لرن هم مانند خودش حال و روز خوبی را ندارد و خسته است خسته از این همه مسیر نیمه کاره که هیچ وقت به آخر نرسید خسته از گیر کردن در بن بست ها و خسته از گم شدن در بیراه های بی انتها.همینطور که داشت رانندگی می کرد بی اختیار روز اول ورودش به سازمان جاب را به یاد آورد لبخندی کم رنگ و تلخ بر لبانش نقش بست اونروز وقتی به واحد" لرن" معرفی شد رئیس دایره، با ژست رئیس مابانه و مدیرکلی رو به هوگه کرده بود و گفته بود ...این داستان ادامه دارد...




۳
۰
دلارام فتحی
دلارام فتحی
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید