«دیگر برایت امیدوار نیستم.بوی کثافت به مشام میرسد.
بهتر نیست بار و بندیلت را جمع کنی و بروی؟جایی که دیگر به ذهن هم بودنت خطور نکند؟
دیگر دوستت ندارم.خالصا تنفر حس میکنم نسبت به حضورت.
لحظه شماری میکنم تا خبر برسد که دیگر نیست.
منتظر نباش.سیاهی و تاریکی خواهی دید.
قایقهامان در این طوفان خواهد شکست.
از ته قلبم برایت میخواهم فردا را نبینی.»