مقدمه:
زمانی که مردان با عجله قدم بر میدارند..زنان با ترس پنجره ی خانه ها را میکشند..کودکان زیر پتوهایشان مخفی میشوند...خیابان ها از جنب و جوش می ایستد و چراغ های اضافی روشن میشوند..خورشید کوچ میکند و ماه از امدن به اسمان خودداری میکند..او بر بام یتیم خانه ی متروک دستانش را زیر سر گذاشته است و نگاه میکند..به کسانی نگاه میکند که به جای درک کردن .. سعی میکنند از خودشان با ترس دربرابر تاریکی محافظت کنند...مگر فکر میکنند چقدر دوام می آورند؟
