
مزاحمت ، فعلی ناپسند در همه جوامع بشری است و انسانها برای در امان ماندن از مزاحمت قوانینی وضع نموده اند.
اما بعضی مزاحمت ها در هیچ قانونی نمی گنجد و هیچ راه خلاصی از آن وجود ندارد.
اگر به آن اعتراض کنی برچسب های رنگارنگ می خوری و مجبور به سکوت می شوی.
یکی از این مزاحمت های فرا قانونی بلند گوی مدارس است. مخل آسایش همسایگان مدرسه برای سه چهارم سال.
در کشوری که منع قانونی برای ایجاد چند مدرسه در یک کوچه مسکونی نیست دیگر نباید انتظار داشت قانونی برای رفع مزاحمت صدای بلند گوی مدرسه وجود داشته باشد.
مدارسی که در گرفتن شهریه های نجومی گوی سبقت را از یکدیگر ربوده اند اما وقتی قرار است به هزینه کرد برای ایجاد زیر ساخت مناسب برسند فریاد بی پولی سر می دهند.
این معضل به راحتی و با هزینه کم برطرف می شود.
به جای نصب یک بوق شیپوری نکره ، وجود چندین بلند گوی کوچک اما با کیفیت ، صدای مدیر و ناظم را به گوش دانش آموزان خواهد رساند و مردم نیز از مزاحمت در امان خواهند بود.
امیدوارم صاحب زوری،قدرتی،رابطه ای چیزی ، این نوشته را بخواند و فکری به حال مردم کند.