نطفه ی استکبار
علی امیری
قابل توجه خوانندگان؛ در تمام این متن منظور بنده از یهودیان آن دسته از یهودیان منافق یا صهیونیست است نه یهودیان با ایمان که برادران ما هستند
دشمن ما کیست؟! برای پاسخ به این سوال باید ابتدا "من" را شناخت سپس میتوان "ضد من" یا دشمن را تعریف کرد."من" در واقع کیست؟ آیا من یک هویت دینی است به تنهایی؟ یا یک هویت ملی و تاریخی است؟ میدانیم که هویت هر فرد در ابتدا دینی است که حق و خداوند در اولویت آن قرار دارد و اگر هویت ملی با دین و نظام خداوند منافاتی نداشته باشد قابل دفاع و استناد است. حال اگر این دو در یک مسیر باشند و دو لبه تیز یک شمشیر باشند، چه شمشیر برانی میشود!!!
خب ما ایرانی ها از آنجایی که مردمی حقگرا هستیم و تعصب کورکورانه نداریم همانگونه که یکتاپرستی را قبل از اسلام پذیرفتیم، با آمدن اسلام هم نسخهی آخر این دین الهی را پذیرفتیم و دارای هویت پر افتخار تاریخی و دینی شدیم. در میان دشمنانی که مرز های ایران عزیز را تهدید کردند، چه پیروز شدند مانند مغول ها و چه پیروز نشدند، به محض آشنایی با فرهنگ ایرانی اسلامی ما، به آن گرویدند و به گونهای از ما شدند.
اما یک نقطه سیاه در تاریخ ایران باستان دیده میشود که از قضا در اسلام هم وجود دارد؛ یهود! قومی که تحت هدایت پیامبران الهی اولین قوم برگزیده از سوی خدا بودند اما ظرفیت این نعمت را نداشتند و به شدت منحرف شدند تا جایی که از قوم برگزیده به مرحلهای رسیدند که پیامبرانشان آنهایی را که از بنی اسرائيل بودند و در دل کافر بودند، لعنت کردند. «لعن الذین كفروا من بنی إسرائیل علی لسان داود و عیسى ابن مریم، ذلك بما عصوا و كانوا یعتدون، كانوا لا یتناهون عن منكر فعلوه لبئس ما كانوا یفعلون» سوره مائده آیه ٧٨
در زمان حضرت محمد، به یهودیان به عنوان «ملت صاحب کتاب»، این حق داده شد که تحت «حکومت اسلامی» زندگی کنند و مذهب خود را داشته باشند. از دورهای به دوره دیگر، و از نسلی به نسل دیگر، این شرایط تغییر میکرد. این مقررات به یهودیان امکان میداد که به عنوان «اهل ذمه» زندگی کنند. همزمان با هجرت پیامبر اسلام از مکّه به یثرب، سه طایفه یهود به نامهای بنیقریظه، بنینضیر و بنیقینقاع در آن شهر زندگی میکردند؛ با ورود حضرت محمد به شهر یثرب، بعضی از یهودیان آیین اسلام را نپذیرفتند زیرا از دیدگاه ایشان پیامبری به بنیاسرائیل منحصر بود. سرانجام به دلیل اقدام یهودیان علیه مسلمانان در جریان جنگ احزاب -با وجود اینکه قرارداد صلح بین مسلمانان و یهودیان منعقد شده بود و یهودیان متضمن شده بودند که با مسلمانان در صلح باشند- سه جنگ بین مسلمانان و یهودیان درگرفت و هر سه قبیله بنیقینقاع، بنیقریظه و بنینضیر سرکوب شدند. با این حال،حضرت محمد به یهودیان اجازه داد در صورت پرداخت جزیه تحت حکومت اسلامی زندگی کنند و در انجام فرایض مذهبی خود آزاد باشند.
البته از کسانی که عهد خود را با خدا نگه نداشتند دیگر نمیتوان انتظار وفای به عهد با پیامبر خدا را داشت!!!
یهودیان در ایران باستان(پوریم)
پس از حمله و فتح بابل توسط کوروش یهودیانی که آنجا برده بودند به ایران مهاجرت کرده و در دربار ایران نفوذ کردند. در زمان خشایار شاه این نفوذ به اوج خود رسیده بود تا جایی که همسر خشایار شاه را از او جدا کردند و دختری یهودی را به نام استر به همسری خشایار درآوردند. هامان وزیر لایق ایرانی از این نفوذ مطلع شد و رای شاه را برای برکناری یهودیان مخفی(مارانوس) از دربار جلب کرد اما از آنجایی که نفوذ خیلی گسترده بود، یهودیان در شب ١٢ فروردین با مست کردن شاه حکم قتل عام ٧٧٠٠٠ ایرانی را گرفتند و فردای آن روز یعنی ١٣ فروردین این جنایت را عملی کردند و همین امر باعث شد که ١٣ برای ما نحس است و سیزدهم فروردین را از خانه های خود بیرون میرویم که در خانه های خود کشته نشویم و دوباره به وطن خود نگاه کنیم.
و اما آمریکا؛ تقریبا همه ما جریان کشف قاره آمریکا توسط کریستف کلمب را شنیدیم. کریستف که خود فردی یهودی بود، پس از کشف این سرزمین دست نخورده، ثروتمندان و قدرتمندان یهودی را با وعدهی ارض مقدس جدید به سرزمین بکر و پر منابع آمریکا کشاند و به وسیله ارتشهای اروپاییان به قتل عام ساکنان بومی آمریکا همان سرخپوستان پرداختند و اینگونه کشوری که آغاز و بنیانش به واسطه جنایت و هدف از شکل گیریاش فقط به دست آوردن سرمایه با هر جنایتی بود، شکل گرفت. اینگونه بود که یهودیان پناهگاهی امن برای رشد و پیشرفت خود ساختند؛ کشوری که از هیاهوی جهان به دور بود و دارای فرصت پیشرفت نظامی و علمی به واسطه سرمایهی سرمایهداران عموما یهودی بود تا زمانی که عرض اندام کند.
این فرزند نامشروع یهود، زمینه ورود و اشغال فلسطین توسط یهودیان را برای آنان فراهم کرد. یکی از دشمنان بزرگ ما چه از سوی هویت دینی و چه از سوی ذات پاک و آزادمردانه ایرانیمان استکبار و ظلم است که بیزاری خود را از آن در طول تاریخ بارها نشان دادیم که نمونه اش همین روز بزرگ ١٣ آبان است. اساس شکل گیری آمریکا و فلسفه وجودیش استکبار است. آمریکا شر خر است. خودش موضوعیت ندارد. اساس دشمنی ما با سیستم استکبار است که آمریکا را علم کرده.
خوب است نظر قرآن در برخورد با دشمن را نیز بدانیم. بحث شناختِ دشمن در قرآن کریم به صورت جدی و ویژه مورد توجه قرار گرفته است. به طوری که خداوند متعال در آیات متعددی دشمنان جبهه حق را معرفی میکند تا مسلمانان آنان را بهتر بشناسند و به مبارزه با آنها بپردازند. یکی از اساسیترین شرایط موفقیت یک فرد یا جامعه در تمامی عرصهها شناخت دشمن است و هر گاه آدمی در صحنه زندگی دشمن را شناخت و به دفع به موقع آنها پرداخت به موفقیت دست خواهد یافت. به طورکلی سیاست اصولی دشمن برای مبارزه با مسلمان، مستمر و دائمی است اما همیشه از یک شیوه استفاده نمیکند به عبارت روشنتر جنگ و عناد دشمنان همیشه شکلی ثابتی نداشته است و شیوههای مختلف را برای پیکار و از پا درآوردن حریف خود، متناسب با اوضاع و شرایط مبارزه به کار میبرند، اصولی را برمیگزینند و به عنوان خط مشی کلّی بر مبنای آنها راهکارها و مراحل عملیات را برای دستیابی به مقصد خود برنامهریزی میکنند. به یقین، شیوههای مبارزه دشمنان خارجی و داخلی با دشمنان ایمانی از هم متمایزمی باشد، هر چند هر دو هدف واحدی را دارند و آن به اسارت کشیدن انسان است و پر واضح است که باید شیوههای تدافعی هم در مورد این دو دسته با هم فرق داشته باشد