ویرگول
ورودثبت نام
دستخط
دستخطبسیج دانشجویی دانشکده فیزیک دانشگاه تهران
دستخط
دستخط
خواندن ۳ دقیقه·۶ سال پیش

سالی که گذشت!

زهراعباسی ورودی ۹۹

سلام علیکم میخواستم تجربیاتم از سالی که گذشت رو براتون تعریف کنم.

من الان دانشجوی کارشناسی فیزیکم ولی خب یک سال پیش اصلا قصد نداشتم کنکور بدم. از آنلاین بودن کلاسا لذت میبردم و واقعا به آینده فکر نمیکردم اما میشه گفت جزو اولینها بودم که به سرنوشت کرونا فکر کردم و دیدم با این شرایط اصلا پایانی نمیشه براش در نظر گرفت و بیخودی منتظرم که تموم بشه و وقتشه که یه فکری بکنم. شروع کردم به برنامهریزی تا از وقتی که دارم استفاده لازمو ببرم. واقعیت اینه که آدم خرخونی هستم و اصلا درس نباشه نمیتونم? درست همونجا بود که تازه به فکر کنکور افتادم دیدم الان به اندازه کافی برای کنکور وقت دارم پس چرا استفاده نکنم. البته فقط کنکور نبود کلی کارای دیگه که دوست داشتم انجام بدم رو به لیستم اضافه کردم و براشون زمانبندی کردم. به خاطر کرونا دیگه باشگاه نمیتونستم برم، پس ورزش رو توی خونه خیلی قوی شروع کردم. یادگیری آلمانی همیشه جزو علاقههام بود و اونم شروع کردم و البته یه تایمی هم برای فیلم دیدن و کتاب خوندن گذاشته بودم. سر ساعت مناسب میخوابیدم و بیدار میشدم و به معنای واقعی همه چی عالی بود.

اتفاقا چیزی که این روزا برام خاطرهانگیز شده بود از اتفاقای پارسال این بود که پارسال دقیقا وقتی که داشتم تست فیزیک میزدم یادمه قسمت مقاومتها بود، سری و متوالی، داشتم آهنگ بیلی ایلیش رو گوش میدادم و لواشک نارتام میخوردم و الانم دارم همون لواشکو میخورم و اون روزای تلاشم برام عزیزتر شدن. (بذارید من تبلیغ این لواشک رو بکنم. واقعا عالیه بهداشتی ترین لواشک دنیاس)

پارسال به هرچیزی فکر میکردم بجز اینکه یک سال بعد توی دانشگاهی باشم که آرزو بوده برام.

خلاصه که با همین روال تا کنکور خوندم. برای کنکور استرس نداشتم واقعا و همه چی خوب بود.

روز اعلام نتایج اولیه بود که ساعت ۸ صبح از مدرسه بهم زنگ زدن. بیدار بودم البته. پرسید که رتبهت چند شده و این حرفا. گفتم اصلا مگه نتایج اومده گفت آره بدو شماره داوطلبیتو بگو تا نگاه کنیم واست??‍♀️

و اطلاعات رو دادم و منتظر پشت تلفن که با خوشحالی تمام بهم گفت نهصد شدی آفرین

اون لحظه نفهمیدم واقعیتش ولی یکم که گذشت گفتم ها؟ نهصد؟ منی که اصلا قصد کنکور دادن نداشتم از سرمم زیاد بود?

از انتخاب رشته که نگم براتون فکر کنم تنها قسمت پراسترس و عذابآور سالی که گذشت همون بود و البته انتظار برای نتیجه نهایی? ولی وای نه بدترینش انتظار برای پیامک دوم دانشگاه بود???

ولی اسکار بهترین لحظه رو میدم به اعلام نتایج و دیدن قبولیم. چون اولین اولویتم بود و اصلا از خوشحالی تا چند روز تو حال خودم نبودم.

بعدشم که وارد دانشگاه مجازی شدیم آشنا شدن با همکلاسیهایی که فوقالعاده بودن بهترین اتفاقی بود که میتونست بیفته. با همدیگه با کلاسای آنلاین کنار اومدیم و با شوخی از بدبختیهایی که از اساتید نازل میشد عبور کردیم.

البته مجازی بودن کلاسها برای من مفید واقع شد چون خانوادم اصلا با تهران رفتن من موافق نبودن و این تایم خوبی برای تصمیمگیری و در واقع کنار اومدنشون با رفتن من بود. البته وقت بیشتری هم برای مطالعه به نسبت دانشگاه حضوری داشتیم ولی خب بالاخره انسان موجودی اجتماعیه و دلش میخواد تو دانشگاه درس بخونه. ??‍♀️?


سال ۹۹ حداقل برای من سال خوبی بوده. شاید چون جزو دستهای بودم که نیمهی پر لیوانو دیدم و شایدم سرنوشت این بوده که ضربه کمتری بخورم و خدا رو به خاطرش شاکرم.

ولی خب بیاید این سال عزیز رو با اتفاقای تلخ و شیرینش به گذشته بسپریم و سال جدید رو با حال خوب شروع کنیم. برای همتون آرزوی سلامتی، شادکامی و آرامش میکنم. ?



۰
۰
دستخط
دستخط
بسیج دانشجویی دانشکده فیزیک دانشگاه تهران
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید