بیش از یک قرن از غرق شدن کشتی افسانهای تایتانیک میگذرد. این حادثه به نمادی از غرور انسانی، افول جاهطلبی و تراژدی بدل گشته. اما اکنون یک مرد ثروتمند با نام کلایو پالمر ادعا میکند نیت دارد همین اسطوره دریایی را بازسازی کند. پروژه معروف به «تایتانیک ۲» بیش از آنکه یک کشتی واقعی باشد، شبیه تستی درباره اراده شخصی، قدرت روابطعمومی و مرزهای علم مهندسی است.
این پروژه از سال ۲۰۱۲ شروع و با ایجاد موجی رسانهای همراه شد، اما اکنون به جای رسیدن به یک کشتی عملیاتی، بیشتر پروندهای است از تأخیر، تغییر طرح و وعدههایی که تحقق نیافتهاند.
۱. ناخدای جدید تایتانیک
کلایو پالمر، ثروتمندی استرالیایی که در صنعت معدن فعالیت دارد، پروژهاش را متاثر از فیلم تایتانیک جیمز کامرون میداند. او تایتانیک ۲ را نماد عشق، شجاعت و صلح معرفی کرده و خود آن را میراث شخصی عصر مدرن میخواند.
۲. سیر زمانبندی پروژه
معرفی بلو استار لاین، کنفرانسهای نیویورک و لندن، عقد تفاهمنامه با شرکت مهندسی دریایی و تست مدل مقیاس ۹.۳ متری، همه نشان از استارت جدی پروژه داشتند.
اختلاف مالی بین پالمر و شریک چینی و در نتیجه توقف کامل پروژه که حتی شرکت طراحی «دلتامارین» آن را تأیید کرد.
با پایان مناقشه مالی، وعده شروع دوباره و اعلام تاریخهایی مثل ۲۰۲۲ و سپس ۲۰۲۷ برای اولین سفر میآید. پالمر مدعی است توانایی ساخت ده کشتی تایتانیک را دارد، اما هیچ کارخانهای قرارداد رسمی امضا نکرده است.
۳. بزرگترین مانع: نبود کارخانه کشتیسازی
در طول بیش از یک دهه، هیچ کارخانه ساخت معتبر وارد قرارداد نشده است. پالمر حتی به بلفاست سفر کرد تا به شرکت هارلند اند ولف نزدیک شود، اما آنجا پروژه را غیرعملی دانست و حتی ملاقات اولیه را هم رد کرد. بدون یک قرارداد واقعی با یک سازنده، پروژه تایتانیک ۲ هنوز فقط روی کاغذ زنده است.
۴. معماری تایتانیک ۲؛ گذشته و واقعیت مدرن
دلتامارین طراحی کرده تا کشتی تاریخی را با استانداردهای قرن ۲۱ تطبیق دهد:
بدنه فلزی جوشخورده جایگزین فناوری پرچ دهه ۱۹۱۰ میشود.
افزایش عرض بدنه و استفاده از دماغه حبابی برای ارتفاع ایمنی و مصرف سوخت بهتر.
حذف دیگهای بخار و جایگزینی با موتور دیزل-الکتریک و رانشگرهای مدرن.
اضافه شدن یک «عرشه ایمنی» برای قایقهای نجات مدرن و پشتیبانی از قوانین ایمنی جهانی.
۵. تجربه مسافران: موزهای شناور یا کشتی زنده؟
پالمر خواسته با حفظ ظاهر تاریخی داخلی ساختار، تجربهای نوستالژیک به مسافران ارائه دهد: پلکان بزرگ، سالن غذاخوری کلاس ۳، لباسهای دوره ادواردی و بیانیههایی از گذشته، در حالیکه دریچههای ایمنی مدرن و سیستمهای ناوبری پیشرفته نیز وجود دارند.
اما این تصمیم باعث شده هرگز امکانات متداول کشتیهای کروز امروزی مانند استخر، بالکن یا سرگرمیهای مدرن را نداشته باشد. تایتانیک ۲، بیشتر به یک موزه تفریحی شبیه است تا کشتی کروز مدرن.
۶. جنبه اخلاقی پروژه
برخی منتقدان میگویند بازسازی یک کشتی فاجعهبار میتواند بیاحساسی نسبت به قربانیان واقعی را تداعی کند. پالمر پروژه را نه یادبود، بلکه جشن عشق و شجاعت معرفی کرده است. با این حال هیچ موضع رسمی از سوی نوادگان قربانیان یا انجمنهای تاریخی تایید کننده پشتیبانی نشده است.
۷. آینده تایتانیک ۲؛ بین رؤیا و واقعیت
پروژهای که صدا و تصویر زیادی داشته، اما بدون کارخانه کشتیسازی و ساخت واقعی، روی زمین باقی مانده. وعدههایی که بارها عقب افتادهاند و تکرار سخنرانیهای پرشور بدون عمل، برند پروژه را نزد بسیاری به پروژهای تبلیغاتی تبدیل کرده است.
ممکن است پالمر زمانی موفق شود این رؤیا را تحقق بخشد، اما تا اتخاذ توافقات ساخت و اجرای واقعی، تایتانیک ۲ همان آرزوی بزرگ روی کاغذ است؛ کشتیایی میان افسانه و واقعیت.
منبع: آژانس دیجیتال مارکتینگ اف دیما گروپ