در روزهای اخیر، احتمالاً مثل من، شما هم بیشتر از گذشته اخبار را دنبال کرده‌اید.خبرهایی که هر ساعت تغییر می‌کنند؛ از تنش‌های منطقه گرفته تا نگرانی درباره اینترنت، زیرساخت‌ها و آینده‌ای که هیچ‌کس نمی‌تواند با قطعیت درباره آن حرف بزند.
برای بیشتر مردم، این اخبار نگران‌کننده است.اما برای کسی که در بازارهای مالی فعالیت می‌کند، یک نگرانی دیگر هم وجود دارد؛ اگر درست در لحظه‌ای که بازار با سرعت در حال حرکت است، دسترسی به اینترنت از بین برود چه می‌شود؟
اگر وسط یک معامله باشم چه؟
اگر نتوانید پوزیشن خودم را مدیریت کنم چه؟
اگر تنها چند میلی ثانیه تأخیر، نتیجه ساعت‌ها تحلیل و برنامه‌ریزی را تغییر دهد چه؟
چند شب گذشته، فضای وین‌ریت بیشتر شبیه اتاق مدیریت بحران بود تا یک کسب و کار استارتاپی کریپتو.
تقریباً تمام گفتگوهای ما حول یک سؤال می‌چرخید:
اگر بدترین سناریو اتفاق بیفتد، آیا کاربران ما همچنان می‌توانند به بازار دسترسی داشته باشند؟
در چنین شرایطی، دیگر صحبت از توسعه قابلیت‌های جدید، کمپین‌های بازاریابی یا برنامه‌های رشد نبود.
اعتماد، چیزی نیست که با یک شعار ساخته شود.اعتماد زمانی معنا پیدا می‌کند که شرایط از حالت عادی خارج شود.
وقتی همه‌چیز آرام است، تقریباً هر شرکتی می‌تواند ادعا کند که قابل اعتماد است؛ اما زمانی که بحران از راه می‌رسد، تازه مشخص می‌شود هر تیم تا چه اندازه برای مسئولیتی که پذیرفته، آماده بوده است.
در وین‌ریت، این مسئولیت را فقط یک وظیفه شغلی نمی‌دانیم. پشت هر حساب معاملاتی، یک انسان نشسته است. کسی که شاید ماه‌ها برای ساخت سرمایه خود تلاش کرده باشد. کسی که ساعت‌ها نمودارها را تحلیل کرده، اخبار را دنبال کرده و با امید به یک تصمیم درست، وارد بازار شده است. وقتی از پایداری زیرساخت صحبت می‌کنیم، در واقع درباره آرامش همین آدم‌ها حرف می‌زنیم.
به همین دلیل، تیم فنی ما ساعت‌های زیادی را صرف بازبینی معماری سیستم کرد.سناریوهای مختلف بررسی شدند. مسیرهای ارتباطی دوباره ارزیابی شدند. وابستگی‌های زیرساختی کاهش پیدا کرد. نسخه‌های پشتیبان بازبینی شدند. پروتکل‌های امنیتی سخت‌گیرانه‌تر شدند. هم‌زمان، ارتباط ما با ارائه‌دهندگان سرویس نیز متوقف نشد.
ما تلاش کردیم وابستگی خود را به یک مسیر یا یک تأمین‌کننده محدود نکنیم و برای شرایط مختلف، گزینه‌های جایگزین در نظر بگیریم.
تمام این کارها فقط یک هدف داشت:
اگر شرایط سخت‌تر شد، کاربران ما آخرین کسانی باشند که دغدغه زیرساخت پیدا می‌کنند.
البته می‌خواهم یک نکته را کاملاً صادقانه بگویم.
هیچ شرکت حرفه‌ای نمی‌تواند ادعا کند که در هر شرایط سیاسی، نظامی یا زیرساختی، هیچ اختلالی در هیچ نقطه‌ای از جهان رخ نخواهد داد.
چنین وعده‌ای نه واقع‌بینانه است و نه مسئولانه. کاری که ما می‌توانیم انجام دهیم، آماده بودن است. می‌توانیم سناریوهای مختلف را پیش‌بینی کنیم. می‌توانیم مسیرهای جایگزین داشته باشیم. می‌توانیم وابستگی‌ها را کاهش دهیم. می‌توانیم برای روزهایی که امیدواریم هرگز از راه نرسند، برنامه داشته باشیم و اگر آن روزها فرا رسیدند، تمام تلاشمان را برای حفظ پایداری انجام دهیم. همین مسیر را انتخاب کرده‌ایم.
اما این روزها، فقط زیرساخت اهمیت ندارد. به همان اندازه، مدیریت ریسک هم اهمیت پیدا می‌کند. بازارهای مالی همیشه با عدم قطعیت همراه بوده‌اند.
اما در روزهایی که اخبار سیاسی و اقتصادی با سرعتی بیشتر از همیشه منتشر می‌شوند، شاید مهم‌ترین مهارت یک معامله‌گر، نه پیدا کردن بهترین نقطه ورود، بلکه حفظ سرمایه باشد.
سال‌هاست یک جمله را با خودم تکرار می‌کنم:
گاهی بهترین معامله، معامله‌ای است که اجازه می‌دهد فردا هم در بازار حضور داشته باشی.
شاید به همین دلیل است که این روزها، بیش از هر زمان دیگری به ابزارهای آموزشی و محیط‌های کم‌ریسک اعتقاد دارم. محیطی که معامله‌گر بتواند بدون درگیر کردن سرمایه اصلی، استراتژی‌هایش را آزمایش کند.
وقتی وین‌ریت اسکیل را طراحی کردیم، دقیقاً همین نگاه پشت آن بود.
وقتی مسابقات هفتگی را ساختیم نیز هدف فقط رقابت نبود. می‌خواستیم فضایی ایجاد کنیم که مهارت، نه بر اساس هیجان، بلکه بر اساس عملکرد واقعی سنجیده شود.
همان باوری که از روز اول همراه ما بود:
Skill is measurable. Pressure reveals it.
فشار، شخصیت معامله‌گر را آشکار می‌کند.
اما قرار نیست برای اثبات مهارت، سرمایه زندگی خود را به خطر بیندازیم.
در کنار تمام این دغدغه‌ها، به یک نتیجه دیگر هم رسیده بودیم. اینترنت، فقط یک ابزار ارتباطی نیست. برای بخش بزرگی از اقتصاد دیجیتال، اینترنت محل کار است.
برنامه‌نویس با آن کدنویسی می‌کند.
طراح پروژه تحویل می‌دهد.
فریلنسر درآمد کسب می‌کند.
پژوهشگر به منابع علمی دسترسی دارد.
و معامله‌گر، بازار را مدیریت می‌کند.
به همین دلیل همان روز های قطعی اینترنت تصمیم گرفتیم کارزاری را با عنوان «درخواست توقف نابودی سرمایه تریدرها در قطعیِ اینترنت» آغاز کنیم.
نه برای اینکه نام وین‌ریت بیشتر دیده شود. بلکه برای اینکه درباره مسئله‌ای صحبت کنیم که به زندگی حرفه‌ای هزاران نفر گره خورده است.
اگر امروز این یادداشت را می‌نویسم، هدفم این نیست که بگویم همه‌چیز کامل است. هدفم این نیست که ادعا کنم آینده را می‌توان پیش‌بینی کرد. هیچ‌کدام از ما چنین توانی نداریم. اما یک چیز را با اطمینان می‌توانم بگویم.
پشت وین‌ریت، تیمی ایستاده که مسئولیت اعتماد کاربران را جدی گرفته است.
تیمی که در روزهای آرام برای رشد محصول تلاش می‌کند و در روزهای سخت، قبل از هر چیز به این فکر می‌کند که چگونه از اعتماد کاربرانش محافظت کند.
امیدوارم هیچ‌وقت نیازی نباشد نتیجه تمام این برنامه‌ریزی‌ها را در عمل ببینیم. اما اگر روزهای سخت‌تری هم از راه برسد، دوست دارم کاربران وین‌ریت بدانند که ما از قبل به آن روزها فکر کرده‌ایم.
شاید نتوانیم دنیا را تغییر دهیم.
اما می‌توانیم مسئولیتی را که پذیرفته‌ایم، با تمام توان انجام دهیم.
و شاید همین، مهم‌ترین دلیل بیدار ماندن ما در این روزها باشد.
