
تا حالا در رابطهای بودهاید که ندانید باید بمانید یا بروید؟ نه آنقدر خوب که دلتان قرص باشد، و نه آنقدر بد که بتوانید قاطعانه تمامش کنید. یک روز احساس میکنید او واقعاً شما را میخواهد، و فردایش طوری رفتار میکند که انگار اصلاً حضور شما برایش مهم نیست.
این همان چیزیست که در روانشناسی به آن میگوییم: رابطهی مبهم — رابطهای که در آن معلق ماندهاید. نه در آن هستید، نه خارج از آن. و دقیقاً همین بلاتکلیفی است که به مرور، روان شما را تحلیل میبرد.
من به عنوان کسی که سالها در زمینه مشاوره روابط در کلینیک روانشناسی سمانه خلیلی با مراجعان کار کردهام، بارها شاهد بودهام که چطور این وضعیت میتواند افراد را دچار اضطراب، بیخوابی، بیقراری و حتی افسردگی کند.
اما سؤال مهم اینجاست: چطور میتوان فهمید که باید بمانیم یا برویم؟
جالب است بدانید که اغلب پاسخ در بدن ماست، نه ذهن. ذهن پر از بهانهها و تردیدهاست. اما بدن... او صادقتر است.
آیا در این رابطه دچار مشکلاتی مثل موارد زیر شدهاید؟
اینها ممکن است سیگنالهایی باشند که بدنتان میفرستد تا بگوید: "تو در حال فرسایش هستی."
در جلسات مشاورهای که در کلینیک سمانه خلیلی برگزار میکنیم، همیشه از مراجعان میخواهم با بدن خود صادق باشند. چون بدن معمولاً حقیقت را زودتر میفهمد.
فرض کنید از من میخواهید به شما بگویم بمانید یا بروید. من هم میگویم: بمان.
حالا چشمتان را ببندید و تصور کنید که در همان رابطه باقی ماندهاید.
بدنتان چه میگوید؟ حس سبکی دارید یا دلفشردگی؟ احساس آرامش دارید یا اضطراب؟
حالا تصور کنید تصمیم گرفتهاید بروید.
آیا حس رهایی میآید؟ یا حس ترس و خلأ؟
شگفتزده میشوید اگر بدانید که همین تمرین ساده، در جلسات حضوریمان چطور به افراد کمک کرده تا تصمیمی روشن و شفاف بگیرند.
بلاتکلیفی در رابطه مثل این است که وسط یک پل گیر کرده باشید؛ نه جرأت برگشت دارید، نه توان ادامه دادن. این تعلیق، تمام برنامهریزیهای روانی شما را بههم میریزد. نمیتوانید برای آینده فکر کنید، چون نمیدانید آیا این رابطه اصلاً آیندهای دارد یا نه.
در کلینیک روانشناسی سمانه خلیلی، ما با افرادی کار میکنیم که گاهی سالها در این بلاتکلیفی ماندهاند، فقط به امید اینکه «شاید همهچیز درست شود.» اما گاهی درستشدن، اول با یک تصمیم سخت شروع میشود.
روابطی که در آن یک روز احساس نزدیکی دارید و روز بعد طرد میشوید، بیشتر از آنکه عاشقانه باشند، اضطرابآورند. این نوسانهای عاطفی ممکن است ریشه در ترس از تعهد، وابستگی ناایمن یا الگوهای مخرب داشته باشند که خودِ فرد هم از آنها بیخبر است.
آگاهی از این الگوها و مواجهه با آنها، همان کاریست که در فرآیند درمان روانشناختی انجام میدهیم. نه برای قطع رابطه، بلکه برای رسیدن به تصمیم درست—هرچه که باشد.
اگر درگیر رابطهای هستید که نمیدانید باید تمامش کنید یا به آن فرصت دوباره بدهید، بهترین کار این است که ابتدا به خودتان فرصت درک و بازبینی بدهید. این کار بهتنهایی سخت است، اما خوشبختانه همیشه مجبور نیستید این مسیر را تنها طی کنید.
سالها تجربه در کلینیک روانشناسی سمانه خلیلی نشان داده که گاهی فقط یک یا دو جلسه مشاوره، میتواند نوری بیندازد بر آنچه ماهها در ذهن شما تاریک و مبهم بوده.
شاید وقت آن رسیده که بهجای ماندن در ابهام، برای یک بار هم که شده، مسیرتان را روشنتر ببینید.