هیچ وقت تصمیمی نگیر که می دونی بهش عمل نمی کنی.
هیچ وقت قولی نده که مطمئن نیستی از پسش بر میای.
هیچ وقت هیچ کسو امیدوار نکن برای چیزی که مطمئن نیستی میتونه به دستش بیاره یا نه.
هیچ وقت به کسی امید بیخود نده.
هیچ وقت از کسی نخوا که قول بده کاریو بکنه که مطمئن نیست بتونه انجامش بده.
هیچ وقت به کسی دروغ نگو. کسی که بیشتر از همه بهت نزدیکه بیشتر از بقیه با دروغات نابود میشه. حتی اگه اون دروغو به خودش نگفته باشی.
هیچ وقت تلاش نکن بهتر از چیزی که هستی به نظر بیای. تهش که نقابا میوفتن نه؟ پس چرا الکی فقط یکی رو اذیت کنی؟
هیچ وقت کسیو به اسم ابزار نگاه نکن. نخوا که از کسی استفاده کنی.
هیچ وقت خودتو ضعیف نشون نده. اگه فک کردی ترحم بقیه میتونه باعث شه حالت بهتر شه سخت در اشتباهی. هر چقد بقیه بیشتر ترحم نشون بدن تو بیشتر خودتو بدبخت نشون میدی که ترحم بیشتری بگیری. مردم بعد از ی مدت دیگه خسته میشن و تو میمونی و کوه مشکلاتی که شاید حتی وجود هم نداشتن ولی تو ساختیشون. حالا خودتو چجوری می خوای نجات بدی؟
هیچ وقت نگو نمیتونم. ولی هیچ وقت خودتو الکی امیدوار نکن. برای چیزی که می خوای تلاش کن. ولی عاقلانه.
هیچ وقت کاری نکن ک حتی وقت برای پشیمونیش نداشته باشی یا کاری نکن ک پشیمون بشی.
خب؟ :)
من به خیلیا معذرت خواهی بدهکارم. و حتی جرات ندارم بهشون بگم برای چی باید ازشون معذرت بخوام. معذرت خواهی خیلی سخته. تو فقط مینویسی "ببخشید" و دیگه نمیدونی چی بگی. و اون فقط می خونه "ببخشید" و میپرسه چرا؟ برای چی؟ و تو جوابی نداری. یا داری و جواب دادن بهش سخته. وقتی یکی معذرت خواهی می کنه از کاری که کرده پشیمونه. حتی اگه نمیدونی برای چی معذرت خواسته بغلش کن. بگو اشکال نداره. حتی اگه از دستش عصبانی ای بهش لبخند بزن. بعدا ی دعوای حسابی درست کن سر همین قضیه خب؟ ولی اون موقع نه. حتی اگه ناراحتی بازم ببخشش. چرا؟ چون همونقدر که تو بعد از معذرت خواهی نیاز داری بخشیده شی اونم داره. همونقدر که معذرت خواهی برای تو سخته برا اونم هست.
میدونی... اگه کسی بهت نمی گه از دستت ناراحته دلیل نمیشه نباشه. فقط اونقدر دوست داره که نمیخواد ناراحت شی. شایدم میترسه از دستت بده. پس آدم باش. هر کس هر اشتباهی کرده کرده. بهش بگو. ولی نکوبش تو سرش. همونقدر که تو ناراحت میشی از اشتباهاتت اونم میشه.
پ.ن: این متن خطاب به منه نه کس دیگه ای
ختم جلسه ?
