+میشه حرف بزنیم؟
_نه!
+چرا؟
_تو که باید بهتر بدونی!
+بی خیال! تموم شد رفت، هنوز به خاطرش از دستم ناراحتی؟
_میشه واضح تر بگی؟ دقیقا داری راجب کدومش حرف می زنی؟
+همینقدر دوست بدی بودم؟
_خودت چی فکر می کنی؟
+خیل خب ببخشید، واسه هر کاری که کردم که به خاطرش ناراحت شدی.
_هه!
+جدی دارم می گم.
_تمام اون هزار بار دیگه ام همینو گفتی...
+ایندفعه واقعا ناراحتم!
_چه فرقی کرده؟ چرا باید حرفتو باور کنم؟
+تو چشمام نگاه کن! دروغ نمی گم! ایندفعه نه!
_هر دفعه گفتی تو چشمات نگاه کنم، هر بار با همین کارت بخشیدمت، هیچ وقت بهتر نشدی! همیشه همونی! حتی پشیمون هم نیستی!
+چرا پشیمونم! اگه نبودم که نمیومدم دوباره پیشت...
_...
+میومدم؟
_آره
+اگه دوست نداشتم بر می گشتم؟
_دوستم نداری، هیچ وقت نداشتی، همیشه عروسک کوچولوی خیم شب بازیت بودم نه هیچ چیز دیگه!
+کی اینو گفته؟
_هه! چرا یکی باید بهم همچین چیزی بگه؟
+لابد اون گفته، نه؟
_تو بهش گفتی. مگه نه؟
+چی؟ نه!
_برو
+نه یه دیقه گوش کن اصلا اینجوری نبود...
_برو! الان!

همین دیگه!
ختم جلسه?