فروردین رو خیلی دوست دارم ولی واقعا دوست داشتم متولد اردیبهشت باشم.احساس میکنم مهمترین فصول ادبیات ایران و احتمالا جهان در اردیبهشت یا همون اواسط آپریل نوشته شده.. شک دارید برید سراغ سعدی...شروع اردیبهشت روح آدم رو جلا میده(این جمله خیلی ساده و کلیشه ایه ولی خیلی درسته)..
به می عمارت دل کن که این جهان خراب
بر سر آنست که از خاک ما بسازد خشت
#حضرت_حافظ
این میزان بی تفاوتی به زندگی و در دم زندگی کردن فقط برای اردیبهشته و نه هیچ وقت دیگه ای
...
جالبه تقارن سعدی و اردیبهشت..نمیدونستم یکم اردیبهشت روز سعدی نامگذاری شده و الان که دنبال یه آواز از همایون میگشتم اینو متوجه شدم..دم اون کسی که این انتخاب رو کرده خیلی گرم ..
سعدی بی شک خداوندگار نظم و نثره ؛ حتی ذره ای به این حکم تشکیک نورزید.. قطعا در نثر همتا نداره و اگر کسی شما رو به حافظ ، مولوی و .. ارجاع داد بدونید میخواد سعدی رو فقط برای خودش نگه داره..سراپای وجودم ارادت به حضرت حافظ و حضرت مولویه ولی سعدی حداقل در غزل عاشقانه ی زمینی هماوردی نداره..
و در آخر :
«امیدوارم سعدی در روح همه ی انسان ها حلول کند»
اردیبهشتِ جان رو از دست ندید