اساس زندگی بر عشق است، عشق تنها برای انسان و از انسان بر انسان نیست. عشق مانند آهنربائی قوی است که خوبی ها را به سمت ما فرا می خواند.
اما هنر عشق ورزی دوست داشتن همه چیز و همه کس نیست. چطور می توان عشق را در خود پرورش دهیم کماکانی که هنوز نفرت داریم، حتی از چیزهای بد.
برای عشق ورزی به گلها، نمی توانیم محل کار و زندگی خود را پر از گلهایی کنیم که حتی نمی توانیم از آنها مراقبت کنیم. بهتر از آن است که عشق را در خود پرورش دهیم و یک گل با یک گلدان زیبا را در کنار خود داشته و به رشد و بالندگی آن کمک کنیم، کمک کنیم و کمک بگیریم.
ما نمی توانیم به همه کس کمک کنیم و نباید هم چنین باشد. در اطراف ما همه چیز لیافت عشق و محبت را ندارد، مهم آن است که ما گوهر عشق را در خود داشته باشیم. عشق بورزیم و بدیها را با آرامش در حدی که وجود دارند، بپذیریم، اما پذیرای آنها نباشیم.
بی دریغ باید عشق بورزیم، اما عشق برای همه چیز و همه کس نیست. باید انتخاب کنیم و اطراف خود را از چیزهای دوست داشتنی پر کنیم و با بدیها متناسب با شخصیت خود برخورد کنیم، نه آنچنان که وجود ما را خدشه دار کند.
اگر به دنبال عشق هستیم، باید ستیز را کنار بگذاریم. هر چیزی که بر اعمال، کردار و پندار ما تاثیر منفی دارند را باید از زندگی امان کنار بگذاریم.