همیشه می خواهم ، این دو تا جمله را بگم ، دوست دارم آنرا از زبان دیگران بشنوم
می دانی اگر فکری یا رویایی داریم باید مایع بگذاریم ، باید زحمتش را بکشیم ، همش سربالائی است ، اما وقتی می رسی ، می افتیم توی راحتی و دوست داریم بگیم .
از پسش برآمدم .
الهی ، کاری کن ما در سربالائی ها دست همدیگر را بگیریم و کمی کار را برای همدیگر راحت تر کنیم .
گاهی از پسش بر نمی آئیم ، اما مردانه (یا زنانه ) رفتی تو شکم مشکلات ، همه سعی امان را کردیم ، چقدر عالی که نقطه سیاهی از نتوانستن و جا زدن توی ذهنمان نباشد .
پس این جمله را دوست دارم : من همه سعی ام را کردم .
نگاه خود را به چشمان حریف بدوزیم و مصمم بگیم ، دفعه بعد نوبت بردم من است .
یادمان باشد
اما یادمان باشد ، آن چیزی که قابل احترام است ، ناتوانی و کم توانی دیگران است.
خیلی لازم نیست برای کسانی که مغرور توانمندی خود هستند را با "به به" و "چه چه" باد کنیم .
اما اگر کسی را می بینیم که ناتوانی جسمی ، روحی یا اجتماعی دارد ، را احترام بگذاریم .