یک نگاه به دور و ورمان بندازیم . به دنیا نگاه کنید. اخبار را ببینید . همش آت و اشغال می کنند توی سرمان


جوان بودیم که مدیری داشتیم به نام میر صادقی ،
یک روز در کشو اطاقم را باز کرد، دید به هم ریخته است . با دین کشوی من گفتم پسر جان این همان ذهن تو ، تا ذهنت را درست نکنی ، کشوات هم درست نمیشه .
اکبر عبدی یک فیلم داره که توی نقش خودش بازی می کن
اول فیل بهش پیشنهاد یک فیلم کمدی میش ، میگه نه بابا خسته شدم از بس مثل دلقک ها بازی کردم ، دلم می خواهد توی یک فیلم جدی بازی کنم ( آنچه توی حافظ ام بود را نوشتم )
آخرهای فیلم اکبر عبدی می بینه بابا اوضاع بد شده به طرف زنگ می زنه که اون پیشنهاد بازی را هنوز داری یا نه ؟ طرف می پرسه که چی شد ؟ اکبر می گه من که من نیستم ، من عمه م ، من عموم م
برای روشن شدن مطلب یک مثال می زنم
فکر کنید یک بچه از مدرسه اش می آد ، دائیش می گه تغذیه را که ماما برات گذاشته بود چه کار کردی؟
میگه با بچه خوردیم ؟
دائی می گه
بارک الله اینکه از غذات به دیگران دادی خیلی کار خوبی ، یک خورده غذات کمتر میشه اما دیگران را خوشحال می کنی
همین سئوال را خاله می پرسه و همان جواب را از بچه می شنود .
خاله می فرمانید
ان غذای تو بود ، برای رشدت لازم است
از این به بعد غذاهات را خودت بخور ، بچه ها هم خواستند برای خودشان غذا بیارن
یک روز دیگر تجسم کنید که این بچه با دماغ خونی می آد خونه
عمه خانم می پرسند ، چی شده ؟
طفلک می گه
یکی بهم توهین کرد بعدش دعوام شد
عمه می گه ، دعوا خوب نیست ، سعی کن دیگران را دوست داشت باشی و با حرف زدن درست کنی
عمو می فرمانید
هر کی ، یکی زد . تو دو تا بزن . زورت نرسید ، سنگ بردار بزن سرش را بشکن
حالا شما می فرمائید:
من عمه ام هستم ؟
من عمو ام هستم ؟
من خاله ام هستم ؟
من دائی ام هستم ؟
من کی هستم ؟
کی خودم هستم ؟
تا همه آشغال های ذهن را نریزم دور ، خودمان نیستیم .
آشفتگی می آد سراغمان
دیوانه امان می کن
می گید نه ؟
یک نگاه به دنیا بندازید