شمارۀ 103 | گزارش جلسۀ معاونین دانشکده با فعالین دانشجویی و نمایندگان ورودیها
در آذرماه امسال جلسهای با حضور معاونین دانشکده، نمایندهٔ گروههای دانشجویی دانشکده شامل «انجمن کیمیا»، «انجمن SPE»، «شورای صنفی»، «نشریهٔ دردانشکده» و نمایندگان ورودیهای ۹۹ تا ۴۰۲ از هر دو رشته برگزار شد تا دانشجویان و اعضای هیئتعلمی ضمن گفتوگو، پذیرای چالشهای یکدیگر باشند. ناگفته نماند نمایندگان «گروه فرهنگی-مذهبی آیینروشن» و «واحد بسیج دانشجویی م.شیمی و نفت (مشغل)» نیز در این جلسه حضور داشتند؛ بااینحال برخی فعالین دانشجویی این دو گروه را بهعنوان گروههای رسمی دانشکده به رسمیت نمیشناختند. در ادامه گزارشی از این جلسه ارائه میشود.
لابی از مطالبات صنفی
نمایندگان ورودیها با اشاره به بهبودهایی در حوزهٔ تأسیسات، ازجمله تعمیر سالن مطالعه، تعویض لامپها و تجهیز سالن کنفرانس، برخی مشکلات موجود در کلاسهای دانشکده را مطرح کردند. یکی از مسائل مهم، کمبود ظرفیت کلاسها برای کلاسهای پرجمعیت بود که پیشنهاد شد این کلاسها در ساختمان آموزش برگزار شوند. همچنین دبیر صنفی به فضای بیروح دانشکده و مشکلات تأسیساتی اشاره کرد و پرسید: «چرا با وجود فضای مناسب در طبقهٔ همکف، امکان ایجاد لابی فراهم نمیشود؟ و چرا کنترل سیستم سرمایش و گرمایش که در اختیار دانشکدهٔ کامپیوتر است، به دانشکده منتقل نمیشود؟» او در ادامه از تبدیل راهروی کمدها به انباری و جلوهٔ نامناسب آن برای مهمانان انتقاد کرد و خواستار پیگیری این مسئله شد.
معاونین دانشکده اذعان داشتند که مشکلات تأسیساتی همواره وجود خواهند داشت؛ اما پیگیریهای لازم برای رفع آنها در حال انجام است. همچنین بر اهمیت فرهنگسازی برای جلوگیری از تخریب مجدد تجهیزات تأکید کردند تا از هدررفت تلاشها و منابع مالی جلوگیری شود.
نمرهدهی؛ بحث همیشه در جریان
یکی از موضوعات پرتکرار در جلسه، میانگین معدل دانشجویان بود. معضل اصلی دانشجویان پایینتر بودن میانگین معدل دانشکده نسبت به دانشگاه بود. در پاسخ اعتراض دانشجویان مختلف به این موضوع، دکتر فاطمی، معاون آموزشی، دادههایی در این باره ارائه کردند: «میانگین معدل دانشجویان م.شیمی ورودی 95: 0.4 نمره، ورودی 96 تا 1400: 0.5، ورودی 1401: 0.7 تا 0.8، ورودی 1402: 0.9 کمتر از میانگین دانشگاه.»
ایشان این اختلاف را منطقی دانسته و اشاره کردند که آمار نشان میدهد عمدهٔ مشکل به دروسی برمیگردد که خارج از دانشکده ارائه میشوند. معاونین همچنین تأکید کردند که نمره نسبی است، دانشجویان براساس رتبهٔ خود در بین دانشجویان همورودیشان سنجیده میشوند و از نمرهمحوربودن دانشجویان انتقاد کردند. در ادامۀ جلسه، به لزوم حداقل معدل برای پذیرش دورۀ کارآموزی در شرکتها و سرباز نخبگی اشاره شد که دکتر حمزهلویان در پاسخ گفتند: «این مشکلات با مذاکره قابلحل است. مستنداتی مصداقی ارائه کنید که نشان دهد دانشجویان برتر هر ورودی، بهدلیل معدل، از شرایط پذیرش شرکتها یا سرباز نخبگی محروم شدهاند. با مذاکره میتوان شروط را تغییر داد.»
در طول جلسه از سوی دانشجویان پیشنهادهایی در ارتباط با نظام نمرهدهی ارائه شد، ازجمله: گستردهتر کردن توزیع نمرات؛ کاهش تمرکز بر امتحانات میانترم و پایانترم و جایگزینی آنها با پروژهها یا آزمونهای متعدد؛ ایجاد هماهنگی بیشتر بین سطح تدریس و دشواری امتحانات؛ تعیین بالاترین نمره بهعنوان 20؛ افزایش بارمبندی به بیشاز 20 نمره ازطریق تعریف پروژهها یا تمرینهای امتیازی؛ شمول کامل بودجهبندی در امتحانات، بهگونهای که اگر دانشجویی بخشی از مطالب را نخوانده، اما بخش دیگری را بهطور کامل مطالعه کرده باشد، بتواند نمره آن بخش را دریافت کند. برخی از این پیشنهادها تا پایان جلسه بدون نتیجه باقی ماند. در پاسخ به برخی دیگر عنوان شد که امکان بازنگری در توزیع نمرات و تخصیص پروژه وجود دارد؛ اما لزومی ندارد که یک کلاس حتماً نمرهٔ 20 داشته باشد!
همچنین در بخش آموزش، دبیر شورای صنفی به عدم پذیرش ماینور شیمی از ورودی 400 به بعد اشاره کرد. معاونین توضیح دادند که دانشکدهٔ شیمی خواستار ماینور دوطرفه است؛ اما ارائۀ م.شیمی به دانشجویان شیمی در قالب ماینور امکانپذیر نیست و پیشنهاد کردند این موضوع از طریق صنفی دانشگاه پیگیری شود.
کو کوآپ؟
طی سال گذشته طرح کوآپ برای اولینبار برای دانشجویان م.شیمی اجرا شد. دکتر حمزهلویان با اشاره به اینکه کمکاری از سمت دانشکده نبوده، از تعداد کم شرکتکنندگان انتقاد کردند (۴ نفر واجد شرایط و۱ نفر نیز در آستانهٔ پذیرش). از جانب دانشجویان، یکی از علل مشارکت پایین، محدودیت در تنوع شرکتها بود؛ تنها دو شرکت در این طرح حضور داشتند و یکی از آنها در یزد مستقر بود که خود دلیلی برای عدم تمایل به مشارکت بود. معاونین دانشکده نیز با اشاره به تلاشهای کارگروه کوآپ، به موانعی نظیر تفاوت ماهیت رشتههای ما با رشتههایی مانند مهندسی کامپیوتر و عدم تمایل شرکتها به همکاری در این طرح اشاره کردند.
گروهها به موازات همدیگر
فعالیت گروههای دانشجویی ازجمله کیمیا، مشعل و آیینروشن بخش بحثبرانگیز جلسه بود. در ابتدا برخی نمایندگان جایگاه مشعل در دانشکده، نحوهٔ انتخاب مسئولین و بودجهٔ آن را مورد پرسش قرار دادند. مسئلهٔ تعدد گروهها و موازکاری از دیگر چالشهای مطرح شده بود. دکتر جمشیدی تأکید کردند که صدور یا فسخ مجوز این گروهها در اختیار معاونت فرهنگی دانشگاه است. دبیران گروهها نیز به چالشهای زیر اشاره کردند:
کانون آیینروشن: کمبود حمایت اساتید در برگزاری مراسم مذهبی، مشکلات تأسیساتی دفتر گروه و معضل استعمال سیگار در دانشکده.
واحد مشعل: این گروه با تأکید بر پرکردن خلأهای دانشکده و تقویت ارتباط با صنعت، ناآشنایی دانشجویان جدیدالورود با رشتهٔ خود و ناکارآمدی برخی دروس را از مشکلات اصلی دانستند. آنها پیشنهاد کردند پروژههای کارشناسی به سمت پروژههای صنعتی هدایت شود و اساتید راهنمای ورودی اطلاعات بیشتری دربارهٔ صنعت و گرایشها در اختیار دانشجویان قرار دهند.
انجمن SPE: موازیکاری بهعنوان بزرگترین چالش این گروه مطرح شد. دبیر اسپیای توضیح داد که در جریان هماهنگی برای بازدید از پژوهشگاه صنعت نفت، تأیید مجوز با یک ماه تأخیر مواجه شد که علت آن اولویتدهی گروه دیگری از دانشکده و «دستوری از بالا» از سوی پژوهشگاه اعلام شد. بااینحال، با پیگیری مداوم و ایجاد ارتباطات، این بازدید انجام شد. او همچنین از دستیابی به حمایت مالی بیش از 800 میلیون تومان از هلدینگ پاسارگاد برای برنامههای صنعتی و کارآموزی خبر داد و تأکید کرد که با وجود این فعالیتها و بازدیدهای مدون انجمن کیمیا، هیچ خلأی در این حوزه در دانشکده باقی نخواهد ماند.
انجمن کیمیا: دبیر کیمیا با اشاره به اثرات منفی موازیکاری و تکثر گروهها، تأکید کرد که این مسائل میتواند در آینده مشکلات بیشتری ایجاد کند. او انعطافپذیری را از ویژگیهای اصلی هر انجمن دانست، به این معنا که هر فرد با ارائهٔ ایده میتواند با حمایت گروه و بهرهگیری از منابع، ایدهٔ خود را اجرایی کند و انجمن کیمیا نیز از این قاعده مستثنا نیست. در ادامه، دربارهٔ شفافیت انتخابات کیمیا توضیح داده شد که این فرایند در سه مرحله انجام میشود و تمامی دانشجویان میتوانند بدون محدودیت در آن شرکت کنند. وی همچنین از کاهش فعالیتهای دانشجویی پس از دوران کرونا انتقاد کرد و به دشواری جلب همکاری اساتید اشاره کرد. به گفتهٔ دبیر، مشارکت کم اساتید در هماهنگی رویدادهای علمی و بازدیدهای صنعتی، مانع استفادۀ بهینه از پتانسیلهای فعالیتهای دانشجویی میشود.
اساتید چه میگویند؟
اساتید بر لزوم مشارکت دانشجویان در حل مشکلات دانشکده تأکید کردند. دکتر جمشیدی خواستار فرهنگسازی برای حفظ امکانات دانشکده شدند و توصیه کردند که دانشجویان بهجای تمرکز بر تسهیل نمرهگیری، در جهت تجهیز آزمایشگاهها، یادگیری نرمافزارها و دعوت از افراد صنعتی برای ارتقای کیفی آموزش مطالبهگری کنند. دکتر حمزهلویان نیز توصیه کردند دانشجویان تعدد گروههای دانشجویی را فرصتی برای همکاری و همافزایی بدانند.
کلام پایانی
وجود چنین جلساتی برای پیگیری و اصلاح امور ضروری است؛ اما این جلسات جای خالی جلسهٔ عمومی معاونین دانشکده با دانشجویان را پر نمیکنند. همچنین وجود نمایندگان ۶ گروه دانشجویی و ۸ نماینده از ورودیهای مختلف، مدت جلسه را طولانی کرده و بهدلیل گستردگی مباحث فرصت پرداختن کافی به آنها را خواهد گرفت. امیدواریم با تداوم برگزاری این جلسات و همینطور افزایش تعداد آنها در طول ترم موجب اثربخشی هرچه بیشتر آنها خواهد شد.