ساعت ۲ شب مصادف با ۸ محرم جمعه ست شنبه و یکشنبه هم تاسوعا عاشورا ست و تعطیله
هم بی حوصله ام هم کلافه ام و هم ناراحت بعد از آتش بس ۱۲ روز جنگ هستیم هیچی سرجاش نیست در عین حال که همه چیز عادی به نظر میرسه یه اینترنت یلا جونی هست معلوم نیست که هست یا نیست بعد از زدن ۵ ششتا وی پی آن و پروکسی بلاخره یه سایتی چیزی باز میشه همه چیز هر روز یا هر هفته یا هر ماه گرون میشه بسادگی همه هم پذیرفتنش هرکس که پول داره میخوره اگرم نه که نزدیکش هم نمیشه همه می دونن ولی دیگه کس حال و حوصله اعتراض کردن که هیچ حال غر زدن هم ندارن بانک ها برای اینکه وام بدن میگن شرایط رو نمی بینید درک کنید ولی برای گرفتن قسط وام هاشون با توجه به اینکه گفته بودن این ماه رو نمی گیرند باز اس ام آس میاد که پرداخت کنید وگر نه جریمه میشید برق هم که صبح ها ساعت ۹ تا ده صبح میره جاهای اداری هم یک میره تا دو خلاصه که خسته ام کار هام پیش نمیره پول نمی دن پول های هم که داریم روز به روز کمتر میشه نرگس هم وقتی موجودیش از یه مقداری کمتر میشه اولش غر میزنه بعدش میگه تقصیر منه بعدش میگه که اشتباه کرده ازدواج کرده بعدش میگه که خونه باباش خیلی خوب بود چکاریه ازدواج کرده و میخواد برگرده اونجا و در نهایت هم گریه میکنه و مثل ابر بهاری میباره بعدش خیلی سفت اشک هاشو پاک میکنه اینجوری که با دست چپ اشک های چشم راستش و به طرف گوشش حل میده و بعد با هر دست اشک های همون چشم و آخرشم گوشش و میخوارونه در نهایت مقصر همه چیز من میشم البته اگر ایستاده باشه مثل بچه کوچک ها پاشو میکوبه زمین اگر روی تخت با مشتش رو میکوبه در تمام این مواقع هم داره به شکلی میگه که من مقصر تمام این مشکلات هستم نمی دونم در مورد من چه فکری میکنه اینکه مگه من ریس جمهور هستم یا چی نمی دونم
-