طبیعتا شما هم به عنوان پروداکت منجر، زمان زیادی رو برای اولویت بندی کردن فیچرهای بکلاگتون میذارین. چه فیچرهایی که از سمت خودتون پیشنهاد شدن، چه بیزنس و چه مشتری ها.
برای من همیشه یکی از بزرگترین دغدغه هام این بوده که دقیقا بدونم هر فیچری چجوری داره روی بیزنس تاثیر میذاره و بتونم این تاثیر روی لایه های اصلی بیزنس رو به همه منتقل کنم.
از وقتی که وارد دلیوری هیرو شدم، دیدم که یک متدی اینجا مورد استفاده قرار میگیره به اسم Driver Tree یا KPI Tree که مشخصا برای همین هدف ساخته شده. باعث میشه هر تیم پروداکتی مشخصا بدونه روی کدوم قسمت بیزنس داره تمرکز میکنه و اون تمرکزش چطور میتونه کل بیزنس رو به سمت جلو ببره.
این متد به نظرم میتونه توی هر ارگانیزیشن با هر استراکچری پیاده بشه و به ساختار برنامه ریزی تیم ها نظم بده. اینجا میخوام جزییات این متد رو شرح بدم به امید اینکه به درد یکی از شماها بخوره.

به طور خلاصه، این درخت یک نقشه اس، از تمام متریک یا شاخص هایی که در بیزنس شما اهمیت دارن. نحوه ی چینش به این صورته که در چپ ترین قسمت نمودار، اصلی ترین هدف بیزنس قرار میگیره و به ترتیب شکسته میشه به اجزای کوچیکتری که باعث محقق شدن اون هدف میشن. به عبارت دیگه، هر چقدر به سمت راست حرکت میکنیم، مواردی که نوشته میشن قابل اندازه گیری تر هستن.
الان با مثال واضح تر توضیح میدم.
فرض کنین هدف من برای برای زندگیم این هست که آدم خوشحال تری بشم.
حالا قدم اول اینه که ببینم خوشحالی برای من به چه نحوی به دست میاد؟ فرضا برای من سلامت و درامد بیشتر دو عامل به وجود آورنده ی خوشحالی هستن.
در ادامه، برای نمونه شاخه ی سلامت رو ادامه میدم. سلامت از چه چیزهایی تشکیل میشه؟ سلامت روحی و سلامت جسمانی.
خود سلامت روحی به دوروش به دست میاد، کم کردن استرس و افزایش خوداگاهی (من تراپیست نیستم و این موارد رو صرفا به صورت نمونه نوشتم، اگر پزشک هستین و حس میکنین ارزش علمی این مثال صفره به بزرگی خودتون ببخشید)
پس تا الان نمودار من این شکلی شد:

اما هنوز تموم نشده، نهایتا همونطور که پیشتر توی این مقاله توضیح دادم باید به متریک های قابل اندازه گیری برسیم.
مثلا: با فرض بر اینکه یوگا به کاهش استرس کمک میکنه میشه تعداد جلسات یوگا در ماه/هفته رو به عنوان یک شاخص اصلی از سلامتی روحی اندازه گرفت.
توجه کنید اینکه چه مقدار این شاخص باید در هر ماه/فصل/سال افزایش داشته باشه یک بحث کاملا مجزاس که در جلسات برنامه ریزی کوارتر بهش رسیدگی میشه (بعدا در موردش مینویسم) و اینجا صرفا هدف این هست که همه ی معیارهایی که موفقیت ما در رسیدن به هدف غایی (خوشحال کردن من) هست رو روی یه داکیومنت بیاریم.
نهایتا من به صورت نمونه چند مورد رو به نمودارم اضافه کردم و تبدیل به این شد:

مراحلی که تا اینجا طی کردیم یک مثال غیر بیزنسی برای درخت شاخص عملکرد بود. به این روش میتونیم برای خود بیزنس هم این درخت رو تعریف کنیم.
اینجا سعی میکنم مثال واقعی ای که امکان پیاده سازی برای بیزنس ها رو داشته باشه رو نشونتون بدم.
هدف غایی خیلی از بیزنس ها "رشد پایدار" بیزنسه. این رشد دو شاخه ی اصلی داره: افزایش درآمد و کاهش هزینه ها. تا اینجاش خیلی ساده و بیسیکه و تقریبا بین همه ی بیزنس ها ثابته.
حالا بسته به بیزنس شما و جریان های درآمدی شما و نوع هزینه هاتون شاخه های جدیدی به این درخت اضافه میشه.
من یک ایکامرس رو در نظر میگیرم. درآمد ها دو بخش دارن: درآمد های کمیسیونی (برگرفته از هر فروش) و درآمد های غیر کمیسیونی که میتونه تبلیغ محصولات، فروشگاه جایگاه ویژه و سابسکریبشن مشتری ها و... باشه.
در مورد درآمد کمیسیونی (درآمد به ازای فروش) میشه نرخ تبدیل و تعداد مشتری ها رو اندازه گیری کرد. که البته هر کدوم از این شاخه ها خیلی بیشتر میتونن عمیق بشن. برای مثال نرخ تبدیل میتونه در لایه های پایین تر تبدیل به نرخ تبدیل سرچ، لیستینگ، کارت و خرید نهایی شکسته بشه و هر کدومشون جداگانه بررسی بشه که من توی این مثال ازشون میگذرم.
در مورد هزینه ها، هزینه مارکتینگ و هزینه ی انجام شده به ازای هر فروش (مجموع هزینه عملیات و ارسال کالا و...)
و به این شکل میرسیم:

همونطور که میبینید متریک های سمت راست به راحتی قابل اندازه گیری هستن و نهایتا تاثیر گذاشتن روی آنها نتایجی که در سمت چپ میخوایم بهشون برسیم محقق میشه.
برای بیزنس خودتون به راحتی میتونین شاخص های عملکرد رو در بیارین و لایه هایی که نیازه رو به این نمودار اضافه کنین تا در نهایت نمودار کامل بشه.
خیلی خلاصه، این نمودار از سه جهت مختلف به شما به عنوان مدیر محصول کمک میکنه:
۱- کامیونیکیشن رو براتون خیلی ساده میکنه و درک بهتری از تاثیر شما روی بیزنس به همه ی افراد درون سازمان میده. طبیعتا با استیک هولدرهای مختلفی در ارتباط هستین و میخواین تاثیر هر فیچری براشون توضیح بدین، یکی از روش های ساده استفاده از این نموداره.
۲- افزایش تمرکز هر تیم/اسکواد: اگر توی شرکتی کار میکنین که دپارتمان محصول بزرگی داره، هر تیم باید مشخصا بدونه مالک کدوم یک از این KPI هاست. وقتی هر تیم مالک چند متریک مشخص بشه میتونه رودمپ خودش رو با تمرکز روی اون متریک ها تعیین کنه و اساس اولویت بندیش رو بر اساس میزان تاثیر روی اون KPI ها بذاره.
۳- جهت دهی به بیزنس: با بررسی کردن شاخه های مختلف این درخت میشه فهمید کدوم قسمت ها ضعف بیشتری دارن و میشه بر اساس اون ضعف ها استراتژی آینده ی شرکت رو تعیین کرد حتی در لایه های بالاتر از مدیریت محصول.
امیدوارم اونقدری طولانی نبوده باشه که وسطش ول کنین، این متد کمک زیادی توی نظم دادن به رودمپ و اولویت بندی میکنه و از طرفی یکی از مهمترین تاثیراتش توی دلیوری هیرو، مشخص کردن تمرکز تیم ها و هدف گذاری برای اونهاست.
سعی میکنم در روزهای آینده در مورد رودمپینگ و روش هایی که برای بهینه سازیش انجام میدیم هم مطلب بنویسم.