باید فکری به حال این مگس ها کنم سعی کردم بعد از ناهار سریع خوابم نبرد،پیفپاف به دست نشسته ام کمی کتاب بخوانم تا مگس ها را شکار کنم مطالعه ام یک ساعت طول میکشد.سعی میکنم بخوابم چندتایی را توانستم بکشم، تووی این فاصله مخصوصا لخت نشسته بودم کف اتاق که تحریک شوند سمتم بیایند به این قصد که از خون من بخورند اما وقتی نشستند با پیفپاف بهشان یورش بردم ولی حتی مگس ها به بالشان هم نبود. دراز کشیدم یک ربع خوابم برد، اما دوباره سراغم آمدند میخواستم به خوابم ادامه بدم اما نشد.
حتی اگر این ها هم نبودن فک نمی کنم روزها بیشتر از یک ربع خوابم ببرد نگران از خواب بیدار میشوم.بلند میشوم با اینکه تابستون هلاکت خود را دارد نمی دانم چایی بخورم یا شربت همینقدر سطح تصمیماتم برای زندگی اندک شده. برای یک نفر قول دادم تحقیق کنم که بازار چسب به چه صورته و حوصله اش هم ندارم تحویلش دهم.
حالا که 4 ماه از سربازیم گذشته و مثلا ارشد مهندسی شیمی خوانده ام این تنها کاری هست که گیر آمدم. در اوایل 27 سالگی قرار گرفتم و رزومه جدی کاری ندارم و شرکت ها هم یک چیز شتر گاو پلنگ می خواهند هم جوان باشی هم تمام درس ها رو فول باشی و هم کلی نرم افزار بلد باشی و کلی پروژه و.... نمیدانم شاید من هم اگه قرار بود یکی رو استخدام میکردم اینقدر سخت گیر بودم.با اینکه میدانم مهندسی عاقبتی ندارد آنقدر هم تعصب ندارم که اگر جایی میخواد بابتش بهم پول بده دست رد به سینه اش بزنم که مثلا علاقه صد در صد من نیست واین داستانا... حتی حاضر شدم فاصله 45 کیلومتری رفت و برگشت از شهرمون برای کارخانه هم قبول کنم که آنها هم گفتن فعلا در حال برنامه ریزی هستیم وخبر ت میکنیم.دوست داشتم زودتر به بحران 40 سالگی برسم و از فرط خستگی کاری و مالی بگویم آیا این بود آرمان ها ی ما، اونجا حداقل تکلیف یک سری چیزها روشن شده. نمی دانم شاید این حالت روبه رو شدن با حقیقت تلخ که در 27 سالگی هنوز لنگ در هوایی و کار جدی ایی نداری و.... بخاطر کتاب ظهر(مصائب من در حباب استارت آپ) که دنیل لاینز در 50 سالگی از نیوزویک اخراج شد (بعدا درباره اش بیشتر می نویسم) و از عدم تطبیق خودش در محیط های کاری نوین و شرایط سختش میگه که ناخود آگاه حس ناامنی بهم میده.

امروز مصادف شده با زمانی که برای کنکور اقدام کردم به نظر داشتم خودم را برای یک آینده درخشان حاضر میکردم و حال که تقریبا 9 سال از زمان گذشته نمی توانم به درستی بگم آیا پاسخ درستی به معادلات زندگی بوده یا نه شاید چند وقت دیگه بتونم جوابشو بدم ولی مشکل اصلی در این قضیه این بود که من صورت مساله زندگی رو درست نفهمیدم یا حداقل بهم نگفتم و این امید را داشتم که حتما این پاسخ درستی است ولی گویا کمی سرکاری بوده....))))