پائیز

دست از هوای خسته‌ی پاییز شسته‌ام

گرمی‌ست هر نفس، که دمادم ز شوق تو

هر برگ زرد خسته به یاد تو می‌چکد

جان می‌دهم به ساقه‌ی غم‌زده، از تو

باران اگرچه چشم مرا شست و خیس کرد

اما صفای دل همه مرهون موج تو

دلتنگی‌ام اگرچه به آبان گره خورَد

هر لحظه می‌رسد به رهایی، به شوق تو

ای مهربان! حضور«خاویژ» فصل شکفتن است

با تو بهار می‌رسد از دل، به ذوق تو