در جوانی آرزویِ وصلِ جانان کردهایم
دل به دریای خیال و موجِ طوفان کردهایم
در شبِ تارِ غم و سوزِ دلِ پرخونِ خویش
شمع را دیدیم و خود را مرغِ سوزان کردهایم
هرچه از شورِ دلِ دیوانه برخاست به سر
عشق را دیدیم و دل را سخت قربان کردهایم
با نسیمی کآید از گلزارِ امید و صفا
جانِ خود را ز یکی بوسه فدایی کردهایم
در خزانِ زندگی و باغِ پر برگِ زرد
یادِ آن روزِ بهاران را به جانان کردهایم
ای دلِ عاشق، بمان در آرزوی وصلِ یار
ما همه عمر از پیِ این آرزو جان کردهایم
در غزلهای«خاویژ» با همهی سوز و گداز
نامِ او را ز لب و جان نغمهخوانان کردهایم