ویرگول
ورودثبت نام
دانیال
دانیالیک سردرگم در جنگل سرد امروزی
دانیال
دانیال
خواندن ۱ دقیقه·۶ سال پیش

رویای آینده

در کهنسالی صبحگاهی را خواهم دید که برای خرید نان به خیابان می روم؛ در راه طلبه ای را ببینم که با پدر روحانی کلیسا خوش و بش می کند.

زیر باران آن آسمان ابری توپی گلی به طرفم آرام آرام حرکت کند، آن وقت ها دیدن بازی دوستانی صمیمی که یکی از آنها سیاه پوست باشد عجیب نخواهد بود. کودک سفید پوست به طرفم می آید تا توپش را بگیرد؛ ای کودک! مادرت کجاست؟

انگار مادر خرافاتی اش قرار نیست بازی آنها را خراب کند، قرار نیست با نجسی خواندن بچه ی سیاه پوست او را به انزوای خویش بفرسد و تا صبح بگرید.

شاید در صف نانوایی برادرم سرهنگ را ببینم که در سن سی سالگی بازنشست شده، چرا که هیچ جنگی نیست.

آن روز برای نوه ام از دوران نوجوانی ام هیچ تعریف نخواهم کرد تا درکش از آدمی همان انسانیت باقی بماند.







روشنفکرنویسندگیآیندهاجتماعیخیال پردازی
۹
۱
دانیال
دانیال
یک سردرگم در جنگل سرد امروزی
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید