
?وَإِذَا ذُكِّرُوا لَا يَذْكُرُونَ (۱۳- صافات)
وقتی در زندگی به شما تلنگری زده می شود و یا اینکه نصیحتی می شوید، عبرت بگیرید
?امام علی(علیه السلام) میفرمایند:
انما العاقل من وعظته التجارب همانا عاقل، کسی است که تجربهها او را پند دهند.
این قسمت: 《عبرت گرفتن》
?یکی از مهمترین مقاصد تربیت، آن است که انسان به درجهای از درک و بصیرت برسد که بتواند از ظواهر امور بگذرد و به باطن آنها بنگرد؛ از محسوسات عبور کرده و به معقولات برسد و قدرتی فراگیر برای سنجش و اندازه گیری، تجزیه و تحلیل، حل و فصل امور و انتخاب و تصمیمگیری در ابعاد مختلف زندگی به دست آورد.
?انسانها در طول زندگی سعی میکنند هر امری را حداقل یک بار تجربه کنند و یک خطا را چند بار مرتکب نشوند. خردمندان در تلاش هستند که آن یک خطا را هم که دیگران تجربه کردهاند، اصلا مرتکب نشوند و در واقع سعی در بهرهمندی از تجارب دیگران دارند؛ چرا که از عاقل غیر از این انتظار نمیرود!
?یکی از مهمترین منابع عبرتآموزی که از ابتدای آفرینش تاکنون مورد توجه بوده و در منابع اسلامی به طور گسترده بدان اشاره شده، "تاریخ و حوادث گوناگون" است.
↩بخش عظیمی از قصههای تاریخی اقوام مختلف در قرآن کریم و تبیین سرنوشت آنها، ذکر مباحث تاریخی در قالب داستان و خاطره، همه جهت عبرت دهی به مخاطبان صورت گرفته است و پس از ذکر قصه یا جریان تاریخی، به هدف "عبرتآموزی" و "پنددهی" اشاره شده است.
✨از فوائد و پیامدهای تربیتی عبرت، میتوان به هدایتگری آن اشاره نمود.
↩زیرا عبرتها همواره انسان را به رشد و کمال رسانده و به راه درست هدایت میکنند و چراغهایی هستند که مسیر صحیح زندگی را نشان میدهند.
?عبرت گرفتن، انسان را به سوی راه صواب و درست میکشاند و ثمره این هدایتگری نیز، دوری از خطاست.
⚡تلنگر امروز هم همین است:
عبرت، چراغی فرا روی آینده انسان است. فردای درخشان و بهتر در گرو عبرت از گذشته است.
?و در نظر داشته باش، از دیگاه قرآن خردمندان کسانی هستند که از حوادث عبرت میگیرند.
?بررسی "جزءبیستوسوم" قرآنکریم با محوریتِ "انسانشناسی" و موضوعِ "عبرت"