این پست در اسفند ۱۴۰۴ منتشر شد و کمی بعدتر توسط ویرگول از حالت انتشار خارج شد.
در مرداد ۱۴۰۵ مجدد منتشر شد.
دوستداران جمهوری اسلامی من از شما دلگیرم، شما که زندگی نرمال را فراموش کرده و تماما به فکر تایید ایدئولوژی خود بودید. شما که هر غایتی را افتخار دانستید بی آنکه پیگیر عواقب آن باشید!
آن روزی که خوشحال بودید از حملهی حماس در ۷ اکتبر؛ نپرسیدید چرا و چگونه؟
آن روزی که غمگین بودید از نبود رئیس جمهور محبوبتان؛ نپرسیدید چرا و چگونه؟
آن روزی که خوشحال بودید از چیزی به نام وعده صادق؛ نپرسیدید چرا و چگونه؟
و امروزی که غمگین هستید از نبود رهبرتان؛ باز هم نمیپرسید چرا و چگونه!
اگر لقب شهید را برای رهبرتان بپذیرید و به عزای عمومی ایشان رفته، اما فراموش کنید که بپرسید چرا و چگونه، باید منتظر چیزی فراتر باشید. اگر در پاسخ به نبود رهبرتان به یک وعدهی صادق دیگر فکر میکنید، باز هم همان هستید که بودید، چرا شما جماعت متعصب یکبار به تنظیم مجدد افکار خود فکر نمیکنید؟
علیرغم اینکه تعصب شما هیچ آوردهای برای این سرزمین نداشته، برای خودتان هم چیزی نداشته! فرض که بپذیریم شهادت برای شما افتخار است، اما تا کجا؟ تا حصول کدام نتیجه؟ هنوز هم تمایلی به تفکر ندارید؟
خاک گور سرد است، نه فقط برای شما، برای همه، آیا سالگرد فوت رهبر پیشین مثل امروز غمگین میشوید؟ آیا سالگرد فوت رئیسجمهور پیشین مثل امروز غمگین میشوید؟ خبر بد این است که غم امروز را چند صباحی دیگر فراموش میکنید، نهایتِ امرِ عاشورایی ساختن روزگار چیزی فرای این نیست، صرفا عزاداری برای غمی درگذشته، البته با چند دست تقلیل.
جماعتی شدهاید که نه شادی شما معقول است و نه عزای شما؛ اصلا قبول که آخرتی باشد، قبول که بهشت از آنِ شما و جهنم برای غیر شما، اگر برنامه از پیش مشخص است چرا دنیای آن غیر را جهنم میکنید؟ و اما اگر نیت شما تشویق جماعت غیر، به بهشتی شدن است، که قطعا راه را اشتباه میروید.
لطفا غم را جایگزین اندیشه نکنید؛ بپرسید از خودتان، چرا و چگونه چنین شد؟ در آینده چه خواهد شد؟ اصلا چرا باید چنین میشد؟ و هزارویک سوال دیگر. احتمالا پاسخ در تلاش نهفته است نه تظاهر به تلاش. هیچ پاسخی در تظاهر نیست.
از تعصب و تظاهر دست بکشید، اینگونه به آرمانهای خودتان نزدیکتر میشوید، تفکر و برنامهریزی کنید، تلاش مؤثر و مفید فایده کنید، اگر در انتظار منجی هستید، یک منتظر مؤثر باشید. فرض کنید که این هفته منجی شما ظهور کند؛ از کدام اقدام تاثیرگذار خود برایش تعریف میکنید؟ یا صرفا خواهید گفت؛ خوشحال شدم و سپس عزادار، سپس خوشحال و مجدد عزادار و همینطور تا لحظهی ظهور شما ...
متاسفانه دشمنان شما واقعا موثر تلاش میکنند، قطعا که نتانیاهو هم مثل شما دین و افکاری دارد، فقط شما نیستید که دیندار هستید. بپذیرید که احتمالا پیروان دیگر ادیان از شما بهتر عمل کنند و بهتر به پیشواز منجی خود بروند. از مسخره کردن حریف و آتش زدن بعل و چرندیاتی از این دست، چیزی جز شکست نصیبتان نخواهد شد.
نهایتا دلگیرم که این جهل، فقط به ضرر خودتان تنها نیست، یک سرزمین را با خود به ناکجا میبرید. خواهش میکنم اندیشه پیشه کنید نه تظاهر به اندیشه.