وارن ادوارد بافت (به انگلیسی: Warren Edward Buffett) (زادهٔ ۳۰ اوت ۱۹۳۰) سرمایهگذار، اقتصاددان، مدیر اجرایی و نیکوکار آمریکایی است، که هماکنون (۲۰۲۱) با دارایی بیش از ۱۰۶ میلیارد دلار، بهعنوان پنجمین فرد ثروتمند جهان شناخته میشود.

او مدیرعامل و رئیس هیئت مدیره شرکت برکشر هاتاوی است. و مالکیت شرکتهای گایکو، دیری کوئین و مارس اینکورپوریتد را در اختیار دارد.
همچنین دارای سهام در شرکتهای اپل، جنرال الکتریک، کرفت هاینز، گلدمن ساکس، ولز فارگو، شرکت کوکاکولا، پپسی، آمریکن اکسپرس، بنک آو آمریکا و آیبیام میباشد. بافت یکی از طرفداران سرسخت سیستم سرمایه گذاری ارزشی است.
او معتقد است که ثروت آفرینی در طول زمان به وجود می آید و باید برای خرید هر چیزی نخست ارزش آن را در نظر گرفت او این روش را از استاد اقتصاد خود یعنی بنجامین گراهام آموخت و هم اکنون به یکی از بزرگ ترین استادان این سبک سرمایه گذاری و جادوگر اوماها معروف است.
در زندگینامه وارن بافت آمدهاست که پدرش هاوارد بافت، تاجر و سیاستمدار بود. وارن بافت دومین فرزند از ۳ فرزند و تنها پسر خانواده بافت بود.
او در دوران کودکی نیز استعداد بسیاری در تجارت داشت. وارن تحصیلات خود را در دبستان رز هیل در شهر اوماها آغاز کرد.
در سال ۱۹۴۲ پدرش در انتخابات کنگره آمریکا پیروز شد و درپی آن وارن بافت به همراه خانواده به واشینگتن دیسی نقل مکان کرد. وی در آنجا در مدرسه راهنمایی آلیس دیل تحصیلاتاش را ادامه داد و در سال ۱۹۴۷ در ۱۶ سالگی از دبیرستان وودرو ویلسون فارغالتحصیل شد.
وارن بافت در آن دوران کارش را با فروش خانه به خانه آدامس، نوشابه کوکاکولا و مجلات هفتگی شروع کرد و مدتی نیز در مغازه پدربزرگش مشغول به کار شد. در ۱۱ سالگی سه سهم شرکت سایتزسرویس را به قیمت هر سهم ۳۷ دلار خرید.
پس از مدتی، قیمت هر سهم به ۲۷ دلار کاهش یافت. وی دست نگه داشت و پس از مدتی هر سهم را ۴۰ دلار فروخت؛ ولی سیر صعودی قیمت سهام مذکور ادامه یافت و به ۵۰۰ دلار رسید.
این تجربه سپس به یکی از بزرگترین درسهای سرمایهگذاری وارن بافت تبدیل شد. او در سال ۱۹۵۱ مدرک کارشناسی ارشد اقتصاد را از دانشگاه کلمبیا، جایی که در کلاسهای اقتصاددان بزرگ، بنجامین گراهام حضور یافته بود، دریافت کرد.
بافت پس از آن، تحصیلاتش را در مؤسسه مالی نیویورک ادامه داد. وی با الهام از کتاب «سرمایهگذار هوشمند» گراهام، به مدت ۳ سال به فروش اوراق بهادار بافت-فالک پرداخت، همچنین به مدت ۲ سال به عنوان تحلیلگر در شرکت گراهام-نیومن فعالیت نمود.
وارن نسبت به سیستم های بانکداری و سرمایه گذاری در آن ها بی میل بود. ولی در دهه 1980 تغییر نظر داد و علی رغم مخالفت های دوست او یعنی چارلی مانگر ، در بانک سالومون برادرز سرمایه گذاری کرد.
وارن به دلیل اینکه تعدادی از افراد درگیر رسوایی پیشنهاد اوراق قرضه خزانه داری دروغین بودند مجبور شد در هیئت مدیره شخصا موضع گیری کند تا از اقدامات قانونی سازمان اوراق و بهادر آمریکا جلوگیری کند.
این رسوایی شامل یک معامله گر بود که پیشنهادهای دروغینی برای خرید اوراق قرضه بیش از حد مجاز ارائه می کرد. سر انجام وارن پس از آرام شدن شرایط اقدام به فروش سهام و خروج از شرکت کرد.
او یادآور شد که سرمایه گذاری در آن شرکت یک کار اشتباه بوده است و می گوید: از اینکه آن اشتباه را کردم احساس شرمساری ندارم ، گاهی باید اشتباهات را خودمان تجربه کنیم تا بفهمیم واقعا اشتباه بوده اند!