کارتوگرافی فرهنگی یا cultural cartography. اولین بار این عبارت رو در یک ارائه‌ی تد در نیویورک شنیدم(زیرنویس فارسی رو روشن کنید):
در این ارائه، یکی از کارمندان شرکت بازفید (Buzzfeed، یه سایت اخبار و سرگرمی) درباره‌ی سیاست این شرکت برای تولید ویدیو توضیح می‌ده. اون یه سؤال مطرح می‌کنه:
"ما در مواجهه‌ی روزمره با ویدیوها، معمولاً به این فکر می‌کنیم که «موضوع این ویدیو چیه؟»
ولی بیاید از یه زاویه‌ی دیگه به ویدیوها نگاه کنیم: «این ویدیو باعث می‌شه مردم چه کاری کنن و چه واکنشی نشون بدن؟»
ما بر اساس این پرسش، یه دسته‌بندی محتوا ایجاد کردیم و اسم اون رو کارتوگرافی فرهنگی گذاشتیم."
توضیح کمکی: کارتوگرافی یا نقشه‌نگاری، یعنی یه چیز بزرگ رو در ابعاد کوچک ترسیم کنیم. نقشه‌هایی که از جهان می‌بینیم، همه کارتوگرافی هستند.
بر اساس پژوهش‌ها و آزمایش‌های بازفید، می‌تونیم همه‌ی فیلم‌های داغ و فراگیر موجود در فضای مجازی رو در یک نقشه دسته‌بندی کنیم و اسم اون رو «نقشه‌ی فرهنگی محتواهای فراگیر اینترنت» بذاریم.
هر حباب، یک واکنش متداول و پرطرفداره. هر رنگ، یه گروه از کارهای مشابه رو نشون می‌ده."
این یعنی ما باید از حالت سنتی تولید محتوا (انتخاب موضوع و سپس تولید محتوا) خارج بشیم و اول ببینیم قراره چه واکنشی بگیریم، بعد اجزا رو متناسب با اون طراحی کنیم و در نهایت کار رو انجام بدیم.
