ویرگول
ورودثبت نام
ماه‌نامه‌ی دانشجویی «داد»
ماه‌نامه‌ی دانشجویی «داد»نخستین گام، آگاهیست.
ماه‌نامه‌ی دانشجویی «داد»
ماه‌نامه‌ی دانشجویی «داد»
خواندن ۴ دقیقه·۷ سال پیش

جهان در حصر تاج‌داران

درآمدی بر آثار اقتصادی، سیاسی و اجتماعی ویروس کرونا

رضا سجادی، سردبیر/ دانشجوی‌ دوره‌ی کارشناسی رشته‌ی مهندسی برق دانشگاه صنعتی شریف

https://drive.google.com/file/d/1COKp57EydS9W6wbog6Vx2oba0lDQfLx1/view?usp=sharing


احتمالا در حالی به خواندن این شماره مشغول هستید که چندین روز است به علت شیوع گسترده‌ی ویروس کرونا در خانه قرنطینه شده‌اید. اخبار و شایعات بسیاری ذهنتان را درگیر کرده است و انباشت‌ بیش از حد آن‌ها شما را از درمعرض‌قرارگرفتن دوباره، توسط اطلاعاتی مشابه، خسته و بیزار کرده است. می‌دانید که باید مرتب دست‌هایتان را بشورید و در صورت مشاهده‌ی علایمی که به احتمال زیاد از آن‌ها آگاهی دارید، به مراکز بهداشت مربوطه مراجعه کنید. اما هدف از پرداختن به این پرونده، بازگویی دوباره‌ی دانسته‌هایتان نیست. این ویروس اقتصاد، سیاست و اجتماع را به طور کامل تحت تاثیر قرار داده است به طوری که به نظر می‌رسد برای مدتی این شرایط ویژه باقی بماند.

 نمایی از جهانی که رو به سرخ‌شدن نهاده است
نمایی از جهانی که رو به سرخ‌شدن نهاده است

اگر برای خرید اقلام بهداشتی و ضدعفونی‌کننده به داروخانه رفته باشید، بعید است که در اولین تلاش خود موفق به یافتن آن‌ها شده باشید. پس از چندبار تلاش ناسزایی به احتکارکنندگان گفته‌اید و یا زمانی که اجناس مورد نظر را با چندین برابر قیمت یافته‌اید،‌ دولت را مقصر بی‌چون و چرای این گرانی دانسته‌اید. به خانه که برمی‌گردید، با روشن‌کردن تلویزیون و دیدن آمارهای در حال افزایش مبتلایان و جان‌باختگان هراسیده‌اید و اگر بی‌قانونی کرده و در منزل ماهواره داشته باشید، آمار و ارقام به مراتب بیش‌تری را شنیده‌اید. بی‌اعتماد به وضع عادی‌ای هستید که از رییس دولت گرفته تا مجری صداوسیما سعی در نمایش آن دارند. در این بین توصیه‌های بهداشتی آن‌ها را هم غیرقابل‌باور می‌دانید. همین چند وقت پیش بود که دروغی به آن بزرگی را می‌گفتند و سعی در اثبات آن داشتند. نمی‌دانید در این هراس باید به چه کسی اعتماد کنید. با این بی‌اعتمادی چگونه می‌توانیدباور کنید که آن‌ها واقعا نگران جان شما هستند؟

این ویروس اقتصاد، سیاست و اجتماع را به طور کامل تحت تاثیر قرار داده است به طوری که به نظر می‌رسد برای مدتی هیچ چیز عادی نباشد.

اگر مذهبی نباشید و عقاید مذهبی‌های تندرو را دیده باشید، احتمالا بلاهت امثال آن‌ها را مسبب اصلی این اپیدمی کنترل‌نشده دانسته‌اید و اگر مذهبی باشید، احتمالا آن‌ها را به علت بی‌اعتبارکردن دین، شماتت کرده‌اید. شاید به گوشتان رسیده باشد که اکثریت مبتلایان به کرونا در کره‌ی جنوبی را فرقه‌ای تندرو از مسیحی‌ها تشکیل می‌دهند که آداب دینی‌شان، مانع از رعایت اصول اولیه‌ی پیشگیری‌شده است و تعداد زیادی از آن‌ها را به دام کرونا کشانده است. اینکه شروع بیماری از شهر مذهبی قم بوده است، ممکن است بیش‌تر شما را حساس کرده باشد.

حال بیایید به کمی قبل بازگردیم. هنوز مشاهده‌ی ویروس کرونا به طور رسمی تایید نشده است؛ اما وزیر بهداشت در عین رد وجود کرونا در ایران، آمدنش را اجتناب‌ناپذیر می‌داند. تا قبل از شب انتخابات نیز وجود کرونا قویا تکذیب می‌شود. بالاخره اولین آمار مبتلایان در قم تایید می‌شود، در همان شب قبل از انتخابات. حتما اینکه استامپ‌ها تا چه حد می‌توانند به گسترش ویروس کمک کنند را نیز شنیده‌اید. حال چه در انتخابات شرکت کنید یا نکنید،‌ شما مظنون به تحت فشاربودن توسط دشمن، با حربه‌ی ترس از مبتلاشدن به این ویروس هستید. ویروسی که اعلام حضورش جنگ تبلیغاتی و توطئه‌یدشمن است.

حال چه در انتخابات شرکت کنید یا نکنید،‌ شما مظنون به تحت فشاربودن توسط دشمن، با حربه‌ی ترس از مبتلاشدن به این ویروس هستید.

بازگوکردن این رویدادها از برای آن بود که بگویم، ما مردم هستیم. باهم این موارد را تجربه ‌کرده‌ایم. باهم این سال سخت را قرار است به پایان برسانیم. از همه مهم‌تر ما همه عادی هستیم. فریب می‌خوریم؛ از دشمن؛ از دولت؛ حتی از خودمان. مدت‌هاست که در گوشمان خوانده‌‌اند باید تنها گلیم خود را از آب بکشیم. حیات وحشی است روزگارمان که اگر حواسمان نباشد، جانمان را باخته‌ایم. ولی آیا به راستی چنین است؟ آیا باید به مثابه‌ی قحطی‌زدگانی به بازارها یورش بریم و اجناس را غارت کنیم؟ صدایی می‌گوید در فلان کشور به ظاهر متمدن نیز مردم چنین کردند. می‌بینی، رفتار ما مردم یکی است. همه می‌ترسیم. چه می‌شود که یکی آن می‌شود و یکی این؟ اولین باری نیست که بشر با یک بیماری همه‌گیر روبه‌رو می‌شود. طاعون سیاه، نیز چنین بود. مردمانی در غرب از سلطه‌ی فئودالیسم رهاییدند و مردمانی در شرق به زیر یوغ استثمار درآمدند. همه مردم بودند. نهادهای اجتماعی-سیاسی-اقتصادی‌شان اندکی تفاوت داشت، اما نتیجه‌اش به مراتب متفاوت بود.

آنچه که قرار است در این پرونده به آن پرداخته شود، اندک پاسخی به پرسش‌هایی است که احتمالا در خلال خواندن این سرمقاله به ذهنتان رسید. در نهایت آشنایی اندکی با ویروس کرونا و راه‌های مبتلانشدن به آن را از زبان سازمان بهداشت جهانی، خواهیم داشت. امید است که همه‌ی ما از این ویروس در امان بمانیم و دوران حبس خانگی را با آرامش به سر رسانیم. فراموش نکنیم، آزادگانی را که قرار است مدت‌ها در حبسی به مراتب بلندتر از این بمانند. کسانی که همین چند روز پیش و در اوج بحبوحه‌ی کرونا، گرفتار زنجیر شدند.

برای ورود به کانال پیام‌رسان تلگرام دوهفته‌نامه‌ی دانشجویی «داد» کلیک کنید.

کروناقحطیگرانیانتخاباتویروس
۱
۰
ماه‌نامه‌ی دانشجویی «داد»
ماه‌نامه‌ی دانشجویی «داد»
نخستین گام، آگاهیست.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید