داد و باد

نامش را گذاشتم داد پیش باد، چون قرار نیست کسی فریادهایم را بشنود

دست و پا زدنم را ببیند

و در تلاش مذبوحانه‌ام برای شنیده شدن همراه شود

فریادی می‌زنم و می‌روم؛ مثل تمام آن‌هایی که آمدند و رفتند

فریادی از خشم

از شادی، از اندوه، از عشق

از درد

می‌دانم باد کینه‌توز، زوزه خواهد کشید

اما تا تاریکی خورشید، تا سیاهی برف، تا خفه‌گی باد، فریاد خواهم زد.