تاریخچهی توربوشارژرها
نخستین استفاده از سیستمهای پرخوران به اواخر قرن ۱۹ بازمیگردد. در سال ۱۸۸۵ گوتلیب دایملر مهندس آلمانی ایدهای مبنی بر استفاده از یک پمپ مکانیکی برای تزریق هوا به پیشرانههای احتراق داخلی داشت. اما اختراع توربوشارژر به شکلی که امروزه میشناسیم، توسط مخترع سوئیسی، آلفرد بوشی انجام شد. البته سالهای زیادی طول کشید تا این سیستم بتواند به صورت عمده و عملی مورد استفاده قرار گیرد.
در سال ۱۹۱۸ یکی از مهندسان شرکت جنرال الکتریک به نام سانفورد الکساندر ماس اقدام به نصب سیستم توربوشارژر روی یک پیشرانهی ۱۲ سیلندر کرد. این پیشرانه با نام لیبرتی دارای ۲۷ لیتر حجم بود و برای استفاده در تانک و هواپیماهای جنگ جهانی اول طراحی شده بود. الکساندر ماس این پیشرانه را برای آزمایش به کوه پایکس پیک در کلرادو برد. در ارتفاع حدود ۵۵۰۰ متری از سطح دریا، فشار هوا تقریبا نصف فشار هوای سطح دریا است. از لحاظ تئوری این یعنی یک پیشرانهی احتراقی در چنین ارتفاعی نصف حالت عادی قدرت خواهد داشت. نتایج آزمایشات وی نشان داد که پیشرانهی توربوشارژردار در ارتفاعات بالا افت بسیار کمتری نسبت به پیشرانههای اتمسفریک یا تنفس طبیعی دارند.
همانطور که واضع است هر چقدر ارتفاع از سطح دریا افزایش یابد به دلیل رقیقتر شدن هوا میزان چگالی آن کاهش مییابد و پیشرانههای احتراقی دچار افت توان میشوند.
بررسی کامل توربوشارژها و سوپرشارژرها در منابع زیر
منابع
https://know-how.ir/turbo-super-charger/