
کمی قبل دانشمند ها موفق شدن یک سری سلول مغز انسان و موش رو که در محیط آزمایشگاهی کشت شده بودن برنامهریزی کنن، سرتیتر دقیق مقاله خودشون این هست:
In vitro neurons learn and exhibit sentience when embodied in a simulated game-world
که ترجمهاش میشه:
نورون های آزمایشگاهی که با قرار داده شدن در یک بازی شبیه سازی شده یاد میگیرن و احساسات نشون میدن
و خب به طور کلی این مقاله در این مورد هست که یک سری دانشمند در ملبورن استرالیا تونستن مقداری سلول مغز انسان و موش رو در محیط آزمایشگاهی کشت کنن و بهشون یاد بدن که چطور pong بازی کنن و چیزی که این تحقیق رو خیلی جالب میکنه این هست که اون سلول ها برنامهریزی میشن تا یک کاری رو انجام بدن و خب همونطور که احتمالا میدونین ما خودمون رو به عنوان مغز شناسایی نمیکنیم و بیشتر اون ارگان ها هستیم و مینیبرین هم با همین منطق خودش رو شناسایی نمیکنه و خودش رو اون دسته درون بازی pong میدونه:

و اگر از این زاویه به قضیه نگاه کنین که game over شدن به نوعی شکست و شاید مرگ اون دسته هست در واقع اون مینیبرین داره متوجه میشه که اگه بذاره اون توپ ازش رد بشه شکست خورده و باید راه دیگهای رو واسه برنده شدن انتخاب کنه، درست مثل یک کودکی که تازه به دنیا اومده و هر بار که یک اتفاقی میوفته که باعث ناراحت شدنش میشه دیگه اون کار رو انجام نمیده یا بیشتر دقت میکنه در انجامش مثل بالا و پایین رفتن از پله و ...
'به نظر من و همکارانم میتونیم اون ها رو cyborg brain خطاب کنیم' - bratt Kagan - chief scientific officer
نمیشه این رو به machine learning ربط داد چون خب مغز قبل از machine learning بوده و خب این مینیبرین ها بایوتکنولوژی هستند ولی کانسپت همونه و دارن از خطاهاشون متوجه میشن که کدوم راه درسته، این ویدیو ذهنیت بهتری بهتون میده: لینک

این ویدیو هم یک دمو از فعالیتشون رو نشون میده: لینک

و خب اگه بخوایم مینیبرین رو با AI مقایسه کنیم نتایج خیلی با چیزی که در حال حاضر بین ما و AI هست فرقی نمیکنه، هوش مصنوعی به مراتب بهتر و دقیقتر از مینیبرین هست اما توانایی و سرعت مینیبرین در یادگیری بسیار بیشتر هست، مطمئنا قدم بزرگی در دنیای تکنولوژی هست که خب میشه به فیلم ماتریکس ربطش داد، اگر دیده باشین اون بات های درون ماتریکس خودشون رو واقعی و جزوی از ماتریکس میدیدن و فکر میکردن و واکنش نشون میدادن و ...(در فیلم ماتریکس اشاره شد که هوش مصنوعی هستن صرفا به عنوان مثال به فیلم ماتریکس اشاره کردم) و خب با رشد این فناوری ممکنه شاهد حضور اون ها در بازی ها، لوازم خانگی و حتی ربات های پیشخدمت در آینده نزدیک باشیم.
اگه بخوایم وارد بحث فنیتر بشیم میشه گفت این مینیبرین ها سریعتر از یک شبکه عصبی یاد میگیرن و طریقه ارتباط نورون ها و گیم به این شکل هست که نورون ها بر روی یک چیپ قرار دارن که یک لایه ارتباطی بین سلول ها و گیم هست:

طریقه یادگیری نورون ها هم با متودی به نام The free energy principle هست که به این شکله که سلول های مغز انسان از نفهمیدن خوششون نمیاد برای همین سعی میکنن چیز هایی که متوجه نمیشن رو به حداقل برسونن و به این شکل کم کم متوجه میشن چی بده و چی خوب و در کل جریان چیه. نحوه فهمیدنشون هم به این شکله که وقتی بازی رو درست انجام بدن یک سیگنال نویز از پیش تعیین شده میگیرن اما وقتی اشتباه کنن و ببازن یک سیگنال نویز رندوم میگیرن که به نحوی تنبیه هست و با کاهش دادن دفعات گرفتن این نویز رندوم یاد گرفتن چجوری بازی کنن، چیزی که میتونه جالب باشه این هست که درست مثل سرور ها رک هایی رو از این مینیبرین ها داشته باشیم و با اون ها دیتا هایی که میخوایم رو ترین کنیم یا حتی استفاده از مینیبرین ها در ربات های پیشخدمت یا حتی دستیار های صوتی و ...
امیدوارم از این مطلب خوشتون اومده باشه، فعلا☘️
نویسنده: محمد میرآب