سوی کویِ جنگلان را با “چ” میشود پیمود؟
به رهسپاریِ مَردی به جنگل شعلهها میمانست نگاهَش. در پستوی خانه ایستاده بودم؛ با دستهایی که میلرزیدند گفت: مواظبَش باش، نمیرد هرگز.