لایسنس PostgreSQL همون‌طور که از اسمش پیداست، برای پایگاه‌داده‌ی معروف PostgreSQL طراحی شده. این لایسنس خیلی ساده و راحت نوشته شده و شباهت زیادی به لایسنس MIT و BSD داره، یعنی یجورایی آزادی حداکثری برای کاربر، بدون دردسرهای حقوقی.
این لایسنس از همون اوایل توسعه‌ی PostgreSQL که الان جزو ۴ دیتابیس اصلی پرکاربرد جهانه شکل گرفت تا جامعه‌ی توسعه‌دهنده‌ها راحت تر بتونن مشارکت کنن. چون PostgreSQL پروژه‌ی دانشگاهی دانشگاه کالیفرنیا بود، از همون اول به لایسنس‌های سبک BSD گرایش داشت و همین باعث شد لایسنس مخصوص خودش رو بسازه که ساده و شفاف باشه.
لایسنس PostgreSQL از خانواده لایسنس های “permissive” محسوب میشه، یعنی اگه بخوای می‌تونی نرم‌افزارت رو متن‌باز بذاری، اگه هم دوست داشتی می‌تونی کلشو اختصاصی کنی. هیچ اجبار “copyleft” وجود نداره. همین ویژگی باعث شده کلی شرکت بزرگ به PostgreSQL جذب بشن، چون می‌تونن بدون ترس از مسائل حقوقی، اون رو پایه‌ی محصولات شون کنن.
همین لایسنس خیلی ساده باعث شده PostgreSQL بین شرکت‌های بزرگ بانکی، مخابراتی و حتی غول‌های اینترنتی حسابی محبوب بشه. چون خیالشون از بابت آینده‌ی پروژه که دست جامعه‌ست و کسی مالکیت انحصاری روش نداره راحته.
آزادی کامل برای استفاده، تغییر، انتشار مجدد یا حتی تجاری‌سازی.
نسبت به لایسنس‌های سخت‌گیر مثل GPL، خیلی ساده‌تر و بی‌دردسره.
محبوبیت بالا بین شرکت‌های بزرگ، به دلیل سادگی حقوقی
مشارکت جامعه‌ای گسترده‌تر، چون افراد و شرکت‌ها احساس محدودیت نمی‌کنن.
بستن کد توسط بعضی شرکت ها به خاطر نبود اجبار به متن‌باز نگه داشتن تغییرات
برای پروژه‌هایی که دنبال “تضمین آزادی” هستن، به اندازه‌ی GPL محکم نیست.
به سادگی حقوقی اون میشه به چشم یه ضعف در حافظت هم نگاه کرد، خصوصا از دید طرفدارای متن باز بودن نرم افزار
دیتابیس PostgreSQL که جزو معروف‌ترین دیتابیس‌های دنیا محسوب میشه
خیلی از شرکت‌ها مثل Apple و Red Hat ازش استفاده می‌کنن
ابزارهای EDB (EnterpriseDB) که نسخه‌ی تجاری PostgreSQL رو می‌سازن
پروژه‌های زیرمجموعه‌ی PostgreSQL مثل PostGIS برای داده‌های جغرافیایی
لایسنس PostgreSQL یک لایسنس فوق‌العاده آزاد و بدون محدودیت محسوب میشه. چیزی شبیه MIT و BSD، ولی مخصوصPostgreSQL.
همین سادگی و آزادی باعث شده این دیتابیس به یکی از پرکاربردترین و قابل‌اعتمادترین پایگاه‌های داده دنیا تبدیل بشه.
