
لایسنس MS-RL یا همون Microsoft Reciprocal License یکی از اولین تلاشهای مایکروسافت در سال 2005 بود برای اینکه تو دنیای متنباز جدی گرفته بشه. کلمه "Reciprocal" به معنی متقابل یا یک رابطه دوطرفهست، این نگاه دقیقاً برخلاف تصویر سنتی مایکروسافته که همیشه با نرمافزارهای بسته شناخته میشد.
لایسنس MS-RL بخاطر رویکرد file-level copyleft؛ نه اونقدر سخت و سنگینه مثل GPL که کل پروژهت رو مجبور کنه متن باز کنی، و نه اونقدر ول و آزاد مثل MIT، این لایسنس فقط یک اصل مهم داره: "هر وقت در هر فایلی تغییراتی ایجاد کردی و دوباره منتشر کردی، همون فایل باید دوباره تحت همین لایسنس بمونه." جالب اینجاست که مایکروسافت با اینکه میخواست توی جامعه متن باز هم جایی برای خودش دست و پا کنه، اول MS-PL رو ساخت تا دست توسعهدهندهها رو کامل باز بذاره، و بعد MS-RL رو گذاشت کنارش تا اونایی که به "بازگشت تغییرات" اهمیت میدن هم انتخابی داشته باشن، اما خب همونطور که شاید حدس بزنین با اینکه هردوی این لایسنس ها توسط OSI (Open source Initiative) تایید شدن اما چندان مورد استقبال پروژه های اوپن سورس نبودن و اکثرا توسط خود مایکروسافت استفاده میشن.
پیاده سازی copy left در سطح فایل
اعتبار حقوقی بعلت توسط OSI
مناسب برای پروژههایی که ترکیبی از متنباز و بسته هستن.
ناشناخته، جامعه کوچکتر و استفاده کمتر
امکان تداخل و ناهماهنگی درپروژه های بزرگ و چندلایسنسی
پیچیدگی حقوقی در متن لایسنس
این لایسنس چندان توی پروژه های بزرگ استفاده نمیشه و اختصاصی برای اکوسیستم مایکروسافته.
برخی پروژه های Microsoft CodePlex (قبل از اینکه بسته بشه)
برخی کتابخونههای کوچک مخصوص داتنت
لایسنس MS-RL متنباز سبک و متقابله؛ آزادی میده ولی انتظار داره تغییراتت رو هم آزاد برگردونی. در کل، تلاش ناموفق مایکروسافت برای ورود به دنیای اوپنسورس بود، ولی واقعیت اینه که برای جامعه بیشتر از شوخی تلقی نشد. با این حال، برای کسایی که دنبال یه Copyleft سبک هستن و میخوان کمی کنترل روی تغییرات داشته باشن، هنوز میتونه مفید باشه.