
تو پست قبلی با مفهوم لایسنس آشنا شدیم، بهتره اول بریم سراغ لایسنسهای حوزه نرم افزار و کد، و اونها رو بشناسیم.
لایسنس MIT یه لایسنس آزاد و کممحدودیته (Permissive) که اولش توی مؤسسه فناوری ماساچوست شکل گرفت. با این لایسنس، هر کسی میتونه نرمافزار رو استفاده کنه، کپی بگیره، تغییرش بده، با بقیه کدها قاطی کنه، منتشرش کنه، پخش کنه یا اون رو بفروشه.
تنها شرط این لایسنس اینه که اسم نویسنده اصلی و متن خود لایسنس رو توی همه نسخهها یا بخشهای مهم نرمافزار بذاری، یعنی حتی اگر نرمافزار رو بهشدت تغییر بدی یا در محصول دیگه ای ادغام کنی، همچنان باید نام خالق اثر و متن لایسنس همراه نسخه نهایی باشه.
توی لایسنس MIT یه عبارت جالب وجود داره: « THE SOFTWARE IS PROVIDED AS IS». به زبان ساده، همینه که هست! یعنی نویسنده هیچ قولی درباره بینقص بودن نرمافزار یا اینکه مشکل ساز نباشه، نمیده. این یعنی اگه استفاده از نرمافزار باعث شد اطلاعاتت از بین بره، یا پروژهات به مشکل بخوره، نمیتونی از نویسنده شکایت کنی.
همین بند باعث شده لایسنس MIT بین توسعهدهندهها محبوب باشه؛ چون میتونن بدون نگرانی درمورد دردسرهای قانونی، با خیال راحت کدشون رو منتشر کنن.
درنهایت اگه برات مهمه که کارت تا جای ممکن پخش بشه، دست هیچکس بسته نباشه و مقبولیت بالایی داشته باشه، MIT یکی از بهترین گزینههاست.