ویرگول
ورودثبت نام
crypto lover
crypto lover
crypto lover
crypto lover
خواندن ۱۳ دقیقه·۴ سال پیش

متاورس و محیط زیست


متاورس و اثرات زیست محیطی آن در آینده

اتکای متاورس به فناوری واقعیت مجازی (VR) و مراکز داده، حتی با کاهش انتشار کربن با کاهش سفر، تأثیر مضری بر محیط زیست خواهد داشت.

متاورس چشم اندازی از آینده است. جهش بزرگ بعدی در تکامل اینترنت. این دنیای فیزیکی و دنیای دیجیتال را ترکیب می کند.

اقدامات قرنطینه سختگیرانه در طول همه گیری باعث تحریک واقعیت مجازی شد.

کاربران در این دنیای دیجیتال می توانند تجربیات خود را به اشتراک بگذارند و در موقعیت های شبیه سازی شده در زمان واقعی با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. مایکروسافت از Metaverse به عنوان "نسخه جدید اینترنت" یاد می کند. میزان، تنوع و سرعت کاربران در تولید داده ها، استفاده از برنامه های کاربردی هوش مصنوعی را برای تجزیه و تحلیل ضروری می کند. فناوری‌های واقعیت مجازی (VR) که در حال حاضر از فناوری‌های هوش مصنوعی مانند شبکه‌های عصبی عمیق برای ردیابی دقیق دست و یادگیری عمیق برای ردیابی چشم استفاده می‌کنند، احتمالاً در متاورس استفاده می‌شوند.

متاورس و اثرات زیست محیطی آن در آینده:

تاثیرات مثبت:

مزیت اصلی برای محیط زیست این است که تا حد زیادی نیاز به سفر انسان را از بین می برد و در نتیجه ترافیک کمتر، تصادفات کمتر، آلودگی کمتر و در نتیجه گرم شدن کره زمین کمتر می شود.

برای رهبران تجاری و سیاستمداران، برگزاری کنفرانس ها در دنیای مجازی آسان تر است، بنابراین در زمان و همچنین امنیت و هزینه های هنگفت سفر صرفه جویی می شود.

بر اساس مطالعه منتشر شده توسط سایت خبری CleanTechnica مستقر در ایالات متحده، Metaverse به کاهش سایر مشاغل مرتبط با آلاینده کمک می کند. برای مثال، فعالیت‌های آموزشی نظامی، مانند پرواز خلبانان با هواپیماهای جنگی در دنیای مجازی، می‌تواند در متاورس انجام شود و انتشار گازهای گلخانه‌ای را کاهش دهد.

این می تواند با صرفه جویی در هزینه های هنگفتی که صرف سازماندهی رویدادهایی مانند کنسرت می شود، به برگزارکنندگان رویداد کمک کند. بازی ویدیویی محبوب فورتنایت 12.3 میلیون نفر را به تماشای تراویس اسکات آورد.

متاورس و اثرات زیست محیطی آن در آینده:

تاثیرات منفی

برخی از تحلیلگران نگران هستند که پذیرش گسترده متا ویروس ها می تواند منجر به افزایش قابل توجهی در انتشار گازهای گلخانه ای شود. اتکای متاورس به فناوری واقعیت مجازی (VR) و مراکز داده، حتی با کاهش انتشار کربن با کاهش سفر، تأثیر مضری بر محیط زیست خواهد داشت. مراکز داده از هوش مصنوعی برای تشخیص حرکات چشم و دست استفاده می کنند، اما واقعیت مجازی مبتنی بر خدمات ابری است. راه اندازی این تاسیسات به انرژی زیادی نیاز دارد که هزینه زیست محیطی قابل توجهی دارد.

بر اساس گزارش موسسه مشاوره تحول دیجیتال ECS مستقر در بریتانیا، بر اساس تحقیقات دانشگاه ماساچوست، آموزش یک مدل هوش مصنوعی می تواند تقریباً 626000 پوند دی اکسید کربن تولید کند که بیش از پنج برابر میانگین خروجی ماشین است.

خدمات ابری برای واقعیت مجازی و در نتیجه برای متاورس ضروری هستند. بر اساس تجزیه و تحلیل دانشگاه لنکستر در سال 2020، در سناریویی که 30 درصد از گیمرها تا سال 2030 به سیستم عامل های بازی ابری روی می آورند، این امر منجر به افزایش 30 درصدی انتشار کربن از بازی های موجود می شود. علاوه بر این، Metaverse مطمئناً به تصاویر با وضوح بالاتر نیاز خواهد داشت که مصرف انرژی را بیش از پیش افزایش می دهد.

در سال گذشته، مراکز داده اقداماتی را برای بهبود سازگاری محیطی خود انجام داده اند. متا یا همان طور که ما می شناسیم فیس بوک، متعهد به دستیابی به انتشار صفر خالص در کل زنجیره ارزش تا سال 2030 است.

مایکروسافت متعهد شده است تا سال 2025 کل پلتفرم ابری Azure خود را بر روی انرژی های تجدیدپذیر اجرا کند. همچنین تا سال 2030، این شرکت قصد دارد آب بیشتری را نسبت به مصرف خود پر کند و به گواهینامه ضایعات صفر دست یابد.

متاورس و اثرات زیست محیطی آن در آینده:

آینده متاورس

امروزه، یک متاوره در حال ظهور از فناوری بلاک چین و محصولات دیجیتالی مانند توکن‌های غیرقابل تعویض (NFT) وجود دارد. یک بلاک چین به سادگی یک دفتر کل دیجیتال است که حاوی فهرست رو به رشدی از سوابق یا بلوک های مرتبط با یکدیگر با استفاده از تکنیک های رمزنگاری است.

NFT یک توکن غیر قابل تعویض است که راه حلی برای هر چیزی که هویت منحصر به فرد دارد، اعم از هنر، آیتم های بازی، مجموعه های یادگاری و غیره ارائه می دهد. NFT در آدرس بلاک چین خود نگهداری می شود.

سرنوشت جهان با سادگی دنیا برای مردم رقم خواهد خورد. کاربران به زودی می توانند آواتارهای دیجیتال و زمین های مجازی را با استفاده از رمزهای رمزنگاری ایجاد شده توسط شرکت هایی که از این ارتباطات مجازی پشتیبانی می کنند و همچنین میزبان مهمانی های مجازی و ملاقات با دوستان مجازی خریداری کنند.

به گفته دومینیک رایدر، مدیرعامل vEmpire، این احتمالات بی پایان هستند. برای ذهن های خلاق و گیمرهایی که می خواهند تجربه ایجاد کنند، گزینه هایی مانند Sandbox وجود دارد. همچنین Decentraland وجود دارد، یک دنیای مجازی متعلق به کاربر مبتنی بر اتریوم، که در آن می‌توان در بازی‌ها و فعالیت‌ها شرکت کرد و قطعاتی از زمین مجازی خریداری کرد.

مارک زاکربرگ، بنیانگذار فیس بوک، درباره آینده متاورس می گوید: «حریم خصوصی، امنیت، استانداردهای باز و قابلیت همکاری کلیدی برای متاورس خواهد بود.

در زمینه محیط زیست، نیاز مبرمی به دولت ها و شرکت ها برای سرمایه گذاری هنگفت در تامین انرژی های سبز، پاک و تجدیدپذیر وجود دارد.



متاورس و اثرات زیست محیطی آن در آینده:

متاورس؟ واقعا چیه؟

از زمانی که مارک زاکربرگ اعلام کرد فیس‌بوک نام خود را به متا تغییر می‌دهد، "متاورس" در سراسر اخبار منتشر شد. این ممکن است شما را به یاد کنسرت Fortnite مجازی آریانا گرانده بیاندازد که 78 میلیون بازیکن را به خود جلب کرد، یا صحبت های مارک زاکربرگ در مورد اینکه چگونه آواتارهای Metaverse می توانند حالات چهره شما را در زمان واقعی در کنفرانس سالانه Face AR/VR نشان دهند. اکنون واضح است که Metaverse بسیار بیشتر از ابزار مارک برای منحرف کردن افکار عمومی از بحران افشاگران است.

این اصطلاح اولین بار در رمان علمی تخیلی نیل استفنسون در سال 1992، تصادف برفی رایج شد. شگفت آور است که چگونه او به نوعی ظهور چنین دنیایی را بر اساس واقعیت مجازی پیش بینی کرد که به نسل بعدی اینترنت تبدیل خواهد شد.

ما به دنبال رسانه های جذاب تر بودیم تا نه تنها خودمان را سرگرم کنیم، بلکه برای به دست آوردن اطلاعات و انجام کارهای روزانه نیز باشیم. برای مثال، تغییر از خواندن پست‌های وبلاگ (همانطور که اکنون انجام می‌دهید) به تماشای عکس‌ها، تماشای ویدیوها به صورت آنلاین و پیمایش در Tik-Tok در تمام طول روز. متاورس بعدی نسخه ای فراگیرتر است، بخشی از آینده ای است که ما باید آن را بپذیریم - چه بخواهیم چه نخواهیم.

متاورس (Metaverse و اثرات زیست محیطی آن در آینده) نحوه تعامل ما با یکدیگر، نحوه کار ما را دوباره تعریف می کند و یکی از جنبه های منحصر به فرد آن این است که به موازات اقتصاد دنیای واقعی حرکت می کند و درآمد "واقعی" ایجاد می کند. . برای ما رونق اقتصادی به ارمغان می آورد و می تواند برای ما به ارمغان بیاورد. چگونه اقتصاد آینده، در حالی که برای پایداری اقتصادی مفید است، بر پایداری محیط زیست تأثیر می گذارد؟ آیا این باعث مشکلات شدید آب و هوایی خواهد شد یا راه حل آن خواهد بود؟

1-محصولات و تجربیات مجازی

ساده‌ترین ویژگی محیطی متاورس (که از این پس به عنوان اثر محیطی فرا وجهی آن شناخته می‌شود) این است که به رویدادهای فیزیکی، ساخت‌وسازها، فعالیت‌ها و محصولات اجازه می‌دهد تا شکل مجازی به خود بگیرند.

صنعت مد یک آلوده کننده بزرگ بوده است. طبق برنامه محیط زیست سازمان ملل، برای ساختن یک شلوار جین، 3781 لیتر آب مصرف می شود. به طور متوسط، تولید محصول نهایی حدود 33.4 کیلوگرم CO2e را به همراه دارد. مد مجازی می تواند به کاهش این تاثیر کمک کند، و چندین برند معروف پوشاک در حال حاضر پیشرو هستند. NIKE RTFKT، یک شرکت NFT و Blockchain را خریداری می کند. آدیداس باشگاه قایق بادبانی Bored Ape را در متاورس تأسیس کرد. حتی برندهای لوکس نیز در حال درگیر شدن در جامعه هستند - فضای باغ گوچی در Roblox افتتاح شده است تا به 42 میلیون کاربر امکان می دهد لوازم جانبی کلکسیونی گوچی را در نسخه های محدود خریداری کنند.

این به سایر محصولات و فعالیت های انسانی نیز گسترش می یابد. به عنوان مثال، دورکاری ممکن است در متاورس مولدتر شود و از انتشار گازهای گلخانه ای در رفت و آمد صرفه جویی کند. Omniverse انویدیا نیز در BMW برای ایجاد یک کارخانه دیجیتال استفاده شد که بنتلی، بزرگترین طراح زیرساخت در مقیاس بزرگ جهان، از آن برای ساخت زیرساخت مجازی استفاده کرده است.

2-ترویج نوآوری و پیشرفت در فناوری های پایدار

ما قبلاً یاد گرفته‌ایم که چگونه از واقعیت مجازی برای اجرای شبیه‌سازهای پرواز برای آموزش خلبانان استفاده کنیم، Metaverse شبیه‌سازی‌ها را یک قدم جلوتر می‌برد. در مصاحبه‌ای، جنسن هوانگ، مدیرعامل انویدیا گفت که آنها در حال ایجاد دوقلوهای دیجیتالی از ساختمان‌های فیزیکی در Omniverse هستند تا روی آنها کار کنند. آنها می توانند نحوه کارآمدتر کردن توزیع تهویه مطبوع را شبیه سازی کنند. قرار دادن پانل های خورشیدی برای به حداکثر رساندن قرار گرفتن در معرض نور؛ چگونه ساختمان را طوری طراحی کنیم که در تابستان خنک شود تا نیازی به تهویه مطبوع نباشد. توانایی ساخت مدل‌های مجازی واقعی ساختمان‌ها و شبیه‌سازی شرایط محیطی می‌تواند به تحقیقات علمی و نوآوری کمک کند و سناریوی «افزایش دمای ۲ درجه سانتی‌گراد» را می‌توان از کاغذ به شبیه‌سازی منتقل کرد و دانشمندان نیز به نوبه خود می‌توانند نتایج آب و هوا را بهتر تجزیه و تحلیل کنند. پتانسیل زیادی برای استفاده از آن برای هدایت تحقیق و توسعه برای یافتن راه حل هایی برای بحران پایداری وجود دارد.

3-از مراکز داده محلی تا ابر

مشارکت در Metaverse به معنای تولید مقادیر انبوه داده است و از آنجایی که داده ها در Metaverse بسیار غیرمتمرکز هستند، باید در ابر ذخیره شوند. در حالی که این به معنای مراکز داده پرمصرف برق بیشتر است، همچنین مراکز داده داخلی بیشتری را مجبور به انتقال به فضای ابری می کند و در نتیجه ممکن است تأثیر مثبتی بر محیط داشته باشد.

تجزیه و تحلیل چرخه حیات مایکروسافت که ردپای کربن خدمات فناوری اطلاعات داخلی و خدمات فناوری اطلاعات ابری را مقایسه کرد، نشان داد که ابر مایکروسافت 22 تا 93 درصد از مراکز داده سنتی داخلی در دفتر کارآمدتر انرژی است. علاوه بر این، ارائه دهندگان خدمات ابری بزرگ سرمایه گذاری زیادی در منابع انرژی پایدار انجام داده اند. گوگل قصد دارد تا سال 2030 مراکز داده خود را به طور کامل بر روی انرژی کربن خنثی راه اندازی کند، و مایکروسافت متعهد شده است که تا سال 2025 این کار را انجام دهد. این جاه طلبی به پشتوانه مالی کافی و صرفه جویی در مقیاس نیاز دارد - برای تاسیسات ذخیره داده کوچک غیر عملی است.

نکات منفی خدمات ابری

اگرچه انتقال به خدمات ابری می تواند مفید باشد، مصرف انرژی در مراکز داده همچنان به طور تصاعدی افزایش می یابد. امروزه، خدمات مرتبط با فناوری اطلاعات، از جمله خدمات ابری، تقریباً به اندازه بخش هوانوردی، حدود 2 درصد از انتشار کربن جهانی را تشکیل می دهند. آمازون در سال 2020 حدود 60 میلیون تن دی اکسید کربن منتشر کرد که افزایشی 15 درصدی نسبت به سال 2019 داشت که عمدتاً به دلیل افزایش استفاده از خدمات دیجیتال در این بیماری همه گیر بود. تحقیقات دانشگاه لنکستر نشان می دهد که اگر 30 درصد از گیمرها تا سال 2030 به پلتفرم های بازی ابری بروند، انتشار کربن 30 درصد افزایش می یابد. می توان پیش بینی کرد که چگونه قدرت پردازش داده مورد نیاز تصاویر با وضوح بالا در Metaverse و تعداد زیادی از کاربرانی که از ارائه دهندگان پلتفرم های مختلف به جهان آورده شده اند، احتمالاً این تعداد را افزایش می دهد.

اگر به مصرف انرژی توسط مراکز داده و شبکه‌هایی که دستگاه‌های ما را به هم متصل می‌کنند اضافه کنید، آن ششمین کشور است، لزوماً چیز بدی نیست، اما قابل توجه است و افزایش خواهد یافت.» - گری کوک، تحلیلگر فناوری اطلاعات در Greenpeace International

آموزش مدل های هوش مصنوعی

تحقیقات دانشگاه ماساچوست نشان داد که آموزش یک مدل هوش مصنوعی از یک مبدل منفرد با پارامترهای 213M می تواند تا 626155 پوند معادل دی اکسید کربن منتشر کند. اما همه چیز به همین جا ختم نمی شود، واقعیت وحشتناک این است که از آنجایی که ارائه دهندگان پلتفرم سعی می کنند کاربران خود را با تجربه کاربری بهتری حفظ کنند، یا تبلیغاتی را قرار دهند که به هر فرد مرتبط تر است، دائما سعی می کنند داده های جدیدی را القا کنند. برای بهبود مدل‌های هوش مصنوعی، رقابت بین پلتفرم‌ها سرمایه‌گذاری برای ایجاد دقیق‌ترین مدل هوش مصنوعی را افزایش می‌دهد. ساخت و آزمایش یک مدل «مناسب کاغذ» به آموزش 4789 مدل در طول شش ماه نیاز داشت که بیش از 78000 پوند معادل دی اکسید کربن منتشر می کردند. استفاده از این روش را برای یک فرآیند آموزشی تکراری در ارتقای مدل‌های هوش مصنوعی تجاری در متاورس در نظر بگیرید، انتشار CO2 حاصل برای محیط زیست وحشتناک خواهد بود.

رقابت برای تراشه (اجزای نیمه هادی) با وسایل نقلیه الکتریکی

در سال 2021، کمبود تراشه های جهانی، برنامه های بسیاری از کشورها برای فشار به خرید خودروهای الکتریکی را متوقف کرده است. در حالی که تحلیلگران JPMorgan اشاره کرده اند که در سال 2022 و احتمالاً حتی در سال 2023 هیچ فیلی در اتاق وجود نخواهد داشت، این واقعیت که شرکت های نیمه هادی شرکت های الکترونیک را به سازندگان خودروهای الکتریکی اولویت داده اند، جای نگرانی خواهد بود. به طور متوسط حدود 2000 تراشه برای تولید یک خودروی الکتریکی نیاز است. تراشه ها همچنین اجزای ضروری برای تولید سخت افزار ضروری برای شرکت کنندگان Metaverse خواهند بود. این امر به ناچار منجر به رقابت از سوی تولیدکنندگان خودروهای برقی و کاهش سرعت تحول پایدار در بخش حمل و نقل خواهد شد که در حال حاضر 21 درصد از انتشار گازهای گلخانه ای جهانی را تشکیل می دهد.

اثرات زیست محیطی NFT ها

NFT - یک توکن غیرقابل تعویض که از فناوری‌های بلاک چین برای فعال کردن تجارت اقلام دیجیتال منحصر به فرد و ردیابی مالکیت استفاده می‌کند، عنصر تعیین‌کننده متاورس است. اگرچه من در بخش‌های قبلی بحث کرده‌ام که چگونه جایگزینی فیزیکی برای خلاقیت‌های مجازی می‌تواند مفید باشد، داشتن این دارایی‌های مجازی در قالب یک ثبت NFT می‌تواند عوارض جانبی داشته باشد. Digiconomist تخمین می زند که یک تراکنش اتریوم حدود 110 کیلوگرم دی اکسید کربن منتشر می کند که معادل 42734 تراکنش VISA یا 18253 ساعت تماشای یوتیوب است. هر بار که یک NFT ضرب یا معامله می شود، باید یک بلوک دیگر روی بلاک چین ایجاد شود، تصور اینکه اگر استودیوهای تولید به سمت متاورس حرکت کنند، چقدر انتشار اتفاق می افتد، سخت نیست.

جدای از جنبه زیست محیطی، اینکه آیا فرا وجهی پایداری اجتماعی را تهدید می کند یا خیر قابل بحث است. آیا این جهانی فراگیرتر و برابرتر خواهد بود که روش غیرمتمرکز ساخت آن وعده داده بود، یا نابرابری را تشدید خواهد کرد و به شرکت های بزرگی مانند فیس بوک و مایکروسافت قدرت کنترل افکار و درک ما از جهان را خواهد داد؟ در مورد مسئله حریم خصوصی داده ها چطور، آیا این موضوع از جدول خارج است؟ اینها همه سؤالاتی هستند که باید به آنها فکر کنیم تا مطمئن شویم که ماوراء واره با اصول توسعه پایدار همسو می شود.

متاورس به زبان ساده چیست؟

۱
۰
crypto lover
crypto lover
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید